آیا واقعا مهربان و خیرخواه هستید؟

مهربانی و خیرخواهی، در بسیاری از تئوری های اصیل روان شناسی به عنوان دو عامل موثر در ارامش روان و پیشرفت زندگی معرفی شدن و مولفه های انسان های سالم هستن.
اما واقعا مرز مهربانی و خیرخواهی با حالت افراطی هرکدوم کجاست؟
آیا شما آدم مهربونی هستید و برای همه بدون استثنا خیر میخواید؟
میشه مثال بزنید از موارد مهربانی و خیرخواهیتون؟

2 Likes

سلام.
من به نظر خودم, خودم آدم مهربانی هستم اما با همه اینطوری نیستم و در بعضی موارد مخصوصا موارد کاری سخت گیر هستم.
کلا فکر می کنم حالات و رفتار آدم ها نسبیه و باید هم نسبی باشه چون به فراخور حالات و موقعیت ها باید متفاوت باشه.
در مورد خیر خواهی هم فکر می کنم تقریبا همون مهربانی هست با این تفاوت که مهربانی واژه عام تر و گسترده تری هستش.
در کل بسیاری موارد خیرخواه هستم اما بعضی وقت ها این خیرخواهیم overdose می کنه و باعث پشیمونی م میشه که توصیه می کنم بقیه اینطوری نباشن.
معیاری هم براش ندارم.

2 Likes

مهربون در چه حد؟ در این حد حاضر باشم گوشت نخورم؟ نه. دلم برای کسی که تا کمر توی سطح زباله خم شده؟ بله. طبعاً تلاش می‌کنم حقوق دیگران رو رعایت کنم، و تا جایی که می‌تونم به بقیه کمک کنم و البته برای کسی بمیرم که برام تب کنه.

2 Likes

پس میشه گفت شما مهربان هستید ولی با قید و شرط! آیا این نهایت مهربانی است؟

نه منظورم مهربانی بدون هیچ قید و شرط هست. بدون هیچ انتظاری از نتیجه.
شخصا معتقدم خیرخواهی و مهربانی برابر نیستند.

در مورد خانوادم چرا، هیچ انتظاری ندارم اما در مورد بقیه اینطور نیست

اتفاقا به نظرم مهربانی باید با قید شرط باشه.
اگر این مقوله رو بدون قید و شرط در نظر بگیریم خیلی ایده آل گرایانه ست.
باید به همه چیز واقعی نگاه کرد.

اما من فکر میکنم اگر قید و شرطی براش بزاریم، از حالت ناب مهربانی خارج میشه. و این کارو همه بلدن انجام بدن. معتقدم مهربانی یعنی تو به یک میزان به همه عشق بورزی و بگذاری از مهربانی و حس خوب تو برداشت کنن. اما با اینکه ایده آل گرایانه تلقی بشه موافقم.

1 Likes

به نظرم بیشتر مورد سوء استفاده قرار می گیره تا بخواد استفاده بشه ازش.
در واقع این تجربه عملی منه