چه رفتارهای سمی در افراد دور و برت دیدی؟ چطور از خودت مراقبت کردی؟

کار کردن یا زندگی کردن در مجاورت آدم های سمی خیلی سخت است. چطور می توانیم با وجود این محیط ناخوشایند کاری، با افراد سمی، از خودمان مراقبت کنیم؟ چه رفتارهای سمی در افراد در محیط کار یا زندگیت سراغ داری؟

مثلا یکی از رفتارهای سمی که اخیرا توجهم رو به خودش جلب کرده، افراد از زیر کار در رو، تو سالن‌های ورزشی هست (که مشابهشون رو میتونین هر جایی پیدا کنین!):

کسانی که میان ورزش میکنن هی غر و ناله میکنن! آخ و اوخ میارن تو کار و خلاصه دنبال راهکارهایی برای این هستن که از زیر بار ورزش فرار کنن.

و بدتر اینکه وقتی یکی از این افراد آخ و اوخ دار حضور داره، سریع جمع هم به سمت همین آخ و اوخ و شونه خالی کردن میره! جمعی که پیشتر در غیاب چنین افرادی به خوبی داشت ورزش خودش رو انجام میداد.

راهکار من ساده س: هر بار که اینا میگن «آخ، بسه!» من بلندتر داد میزنم «بَه بَه!» یا ست بعدی با صدای بلند از مربی میخوام که بهم بگه چطور میتونم مرحله ای دشوارتر از همون تمرین رو اجرا کنم. معمولا جواب میده، هم به خودم و هم به محیط کمک میکنه یه level بالاتر از چیزی که هستیم رو در نظر داشته باشیم.

6 Likes

سمی ترین رفتاری که من در حال حاضر از اطرافیان میبینم، محافظه کاری احساسی و از روی عادته. یعنی این که به کارایی که انجام میدیم و خاسته هایی که داریم عمیقن توجه نمیکنیم و فقط طبق عادت انجامشون میدیم، بدون این که از جوانبش اطلاع داشته باشیم یا اصلا اهمیت داشته باشه این جوانب. و البته از هرگونه خروجی از این چهارچوب ها با شدت های متفاوت امتناع میکنیم.

3 Likes