آیا کسی که به رعایت یکسان حقوق بشری بین مردم معترضه شایسته مجازاته؟

جامعه_شناسی
حقوق-اجتماعی

(ARMAN ) #1

همه ما می دونیم آزادی بیان و آزادی اندیشه و رفتار در همه موارد صدق نمیکنه مثلا یکی عقیده ش اینه فقط خودش و هم فکرانش شامل این حقوق میشن در اینجا به نظر شما چنین فکر یا رفتاری مستحق مجازات هست یا خیر


(Emad) #2

فرد یا سازمانی که اعمال و تشخیص مجازات رو داره چه طرز فکری داره؟
اگر سازمان مسئول خودش هوادار آزادی بیان، اندیشه و عمل هست که خب قطعا این فرد مجرم نیست چون داره اندیشه و عمل مورد پسند خودش رو بصورت آزادانه بیان میکنه
اگر سازمان مسئول خودش هوادار کنترل و تکریم یک نوع خاص از تفکر هست بستگی داره، اگر خواسته این فرد مخالف با اصول عملی سازمان باشه بله مجرم شناخته میشه و اگر خواسته این فرد همسو با اهداف سازمان مسئول باشه یک فرد پسندیده هست هیچ دوشواری هم نداره


(ARMAN ) #3

خب اگه این کارش باعث شه حقوق بقیه ضایع بشه چی من دقیقا مشکلم اینجاست؛
مثلا یکی اعتراض کنه بگه که چون عماد تو پادپرس فعالیت میکنه یارانه نگیره ! پس آزادی همه جا خوب نیست تو مسیری باشه که حقوق کسی ضایع نشه


(Naser Eslami) #4

این بحث خیلی بزرگیه
چیزی به اسم آزادای مطلق نداریم اگر آزادی مطلق باشه همه هر کاری که بخوان انجام میدن و سنگ روی سنگ بند نمیشه.
منظور از آزادی بیان یعنی ما در چهار چوب قانون آزاد هستیم، آزادیم قانون درست و انتخاب کنیم.
حالا این قانون از کجا میاد بحث دیگه است،کسی هم که خلاف قانون عمل می کنه مجازات میشه.

ما تو افکاریمون کاملا آزاد هستیم، در گفتار کمی این آزادی گرفته میشه و در کردار هم محدودتر هستیم.


(یوسف ) #5

چیزی که شما در موردش حرف می‌زنید تفسیر فردی از یک حق جمعیه که میتونه بسیار متفاوت باشه. مثال یارانه اتفاقا مثال خوبیه، اینکه آیا یارانه حق همه هست یا نه، جدا از شغل و موقعیت یا حتی ثروت و مکنت.

راهی که معمولا در پیش گرفته میشه اینه که حقوق جمعی بدون توجه به خاصیت متمایزکننده افراد اعطا بشه، یعنی در این مورد یارانه حق همه هست، ولی متاسفانه در ایران عموما حقوق جمعی با خاصیت متمایزکننده اعطا میشه. دلیل هم اینه که این خاصیت متمایزکننده (مثلا کسی که ثروت داره، نباید یارانه بگیره) عامه‌پسند هست و کاربرد سیاسی داره. البته به دلیل سیستم غیرشفاف بعدا همه میفهمن که این مسیر نه تنها منجر به عدالت بیشتر (به معنی مساوات نه معناهای دیگه عدالت) نمیشه بلکه همین غیرعمومی بودن حق باعث میشه که مجری قانون توان اعمال نفوذ پیدا کنه و صرفا رانت اجتماعی رو گسترش میده.