با جدا کردن بچه ها به استعدادهای درخشان و عادی در سیستم آموزشی موافقید؟

مدرسه

#21

من هم با جدا کردن دانش آموزان معمولی تحت هر عنوانی مخالفم. من حدود سی و اندی سال با دانش آموزان همه مدارس و حدود ده سال با این دانش آموزان کار کردم . به نظرم دانش آموز کند هوش خیلی خیلی کم داریم. اما تدریس تو این مدارس بسیار لذت بخشه. چرا؟ چون دانش آموز درس گریز در بین آن ها وجود نداره یا در صدش بسیار ناچیزه. در نتیجه معلم با اشتیاق درس میده و روز به روز هم سعی میکنه سوادش رو آپدیت کنه و مطالب جالب تری برا کلاس تهیه کنه. اما نکته ای هست که تقریبا همه ندیده می گیریم، ( از نظر من) اینه که اینا اکثزا بچه های تیز هوش نیستند، اینا بچه های سخت کوشند اینا دانش آموزانی هستند که از ابتدا سخت کوشی رو یاد گرفتند و ریزه ریزه پایه هاشون (بنیه درسی) قوی شده ، و حالا نسبت به هم سن و سالهای خودشون سواد بیشتری دارن. به جرات می تونم بگم تنها یک یا دو درصد از هر مدرسه استعدادهای درخشان تیز هوش واقعی اند.
سوال بعدی اینه که چه کسی در سخت کوشی این دانش آموزان نقش داشته و یا چی شده که این دانش آموزان سخت کوشند و بقیه نیستند.
مسلما اول از همه خانواده ، خانواده نقش بسیار پر رنگی در این زمینه داره. بخصوص اگر از نظر سطح سواد و سطح معیشتی بالا باشند.
بعد از اون مدرسه و اولیاء مدرسه.
اولیاء مدرسه(مدیر، ناظم ها، معاون پرورشی، معلمین ) به این بچه ها بها می دهند. اگر در درسی نقطه ضعف می بینند فوراَ در صدد رفع اون بر میان. به طرق مختلف. به دانش آموز فرصت جبران می دهند و مدام یاد آوری می کنند تو تیز هوشی. طوری که امر بر خود دانش آموز مشتبه می شود.
اما در مدارس معمولی این طور نیست.
اما به نظر من راه حل اینه که وزارت آموزش و پرورش در یک برنامه ریزی با مدت محدود (مثلا دو یا سه ساله ) سایر مدارس رو به سطح تیزهوشان برسونه. کتاب های درسی، و اولیاء امور طوری تربیت شوند که خروجی مدرسه دانش آموز سخت کوشی باشه که از سال های اول دبیرستان هدفش از ادامه تحصیل رو بدونه و در راه رسیدن به این هدف تلاش کنه.


(لاله ملا) #22

چه چیزی باعث میشه اولیا مدرسه در مدارس عادی چنین بهایی به بچه ها ندن؟ این تفاوت در رفتار از چی ناشی میشه؟


(leila) #23

زمان کمتر حضور دانش آموزان در مدرسه، تعداد زیاد دانش آموزان، منابع مالی کمتر، توقع پایین تر اولیا و دانش آموزان و . . . ناعادلانه تر اینکه همه دانش آموزان مدارس خاص در رقابت های سراسری با دانش آموزان مدارس عادی سنجیده می شوند.


(Emad) #24

تعداد پاسخ ها و نظرات زیاد بود و بدون مطالعه همه پاسخ ها نظر خودم رو بیان میکنم

اگر قصد از انجام این کار اصلاح سیستم آموزشی کشور هست که بیاد به جای خوبی برسه باید گفت که یجورایی پاک کردن صورت مسئله محسوب میشه
اگر در کشور ما بخوان این کار رو بکنن از فردا کل مدارس به 2 دسته استعداد های درخشان و عادی جدا سازی میشن و همون آش و همون کاسه !
امکانات در همون حد باقی میمونه ، سطح تدریس و علوم در همون حد عقب ماندگی باقی میمونه(مطالبی در کتاب های درسی مدارس ماست مال چند سال پیش هستند؟) ، و…

اگر برنامه بر بهبود سیستم آموزشی کشور باشه باید یک نکته رو در نظر گرفت
وقتی تمام بچه ها رو به دو قسمت درخشان و عادی تقسیم کنیم یعنی از یک سنی ما استعداد یابی در یک قسمت عظیم بچه های این کشور رو متوقف کردیم!؟

بسیاری افراد از توانایی های تجزیه تحلیل یا درک ضعیفی برخوردار هستند ولی عملکردهای جسمی خارق العاده ای دارند.
یکی از دوستان که چین زندگی میکرد میگفت اینجا بچه هایی که با دست هاشون خیلی خوب میتونن کار بکنند رو میکنن کارشناس مونتاژ های آینده ! کارشون اینه که بسنجن که آیا این محصول رو میشه در زمان مناسب سرهم کرد و آیا راحت انجام میشه اینکار یا نه!!!
عمده افراد این بخش هم در حل ریاضی ، فیزیک و کشیدن نقاشی های زیبا یا خوب فوتبال بازی کردن مشکل دارن.

موضوع بعدی این هست که احساس میکنم در حال حاضر بحث در کشور ما روی استعداد یابی نیست
امر استعداد یابی در سطح ضعیف آموزشی کشورمون خیلی خوب طی میشه و استعداد ها پیدا میشن.
ولی فقط پیدا میشن و تمام!!!
شما برای پرورش استعداد های ورزشیتون نیاز به شهرک های ورزشی دارید که شور و شوق و انگیزه رو در اون بچه ایجاد کنه و بفهمه که با کار کردن رو استعدادهاش چقدر ارزش بدست خواهد آورد.
ولی شما استعداد های ورزشی رو جمع کن یک لیگ فوتبال برگذار کن در مدارس!زمین آسفالته!
حداقل ما که در شهرستانیم 90% مدارس زمین فوتبالشون آسفالته

روش تدریس ، محتوای ارئه شده و مدل تدریس
مواردی هستند که بنظرم خیلی بیشتر از تغییر در روند استعداد یابی نیاز به تغییر دارند

اگر غلط املائی داره ببخشید-بعدا اصلاح میکنم


#25

فرزند من در تیزهوشان قبول شد و بعد از مدتی که تمایل به تر ک آنجا را داشت من شروع کردم که قانعش کنم هر چه از مزایای مدارس تیز هوشان گفتم تاثیری نکرد من گفتم حداقلش اینه که در مدارس عادی چهل نفر در یک کلاس هستند ولی اینجا بیست نفره!
می گفت آنجا چهل نفر سکوت می کنند تا معلم درس بده ولی اینجا بیست نفر همه با هم وسط حرف معلم صحبت می کنند و اصلا درس معلم بجائی نمیرسه.
حال که قرار شده از سال دیگه دیگه مدارس تیز هوشان در کار نباشه جشن گرفته


(The inventor) #26

به نظر بنده بچه ها مثل یک زمین قابل کشت هستند با ظرفیت های متفاوت هر آنچه کاشته می شود برداشت خواهد شد. پس در اولین مرحله، شناسایی پتانسیل های فرد که با آموزش و تست های گوناگون گرفته می شود در زمینه های مختلف تا حاصل ببینیم که پاسخ دانش آموز به آموزش ها به چه شکل است.
بعد به مباحث حمایتی بر می گردد، زیر ساخت های آموزشی حمایتی. تا خانواده ای با قدرت مالی کمتر فرصت پیشرفت فرزندش را از ندهد. در واقع شناسایی استعداد و اختصاص بسته های آموزشی رایگان، و این قسمت اگر تا آخرین مرحله وجود نداشته باشد در آخر می تواند برای دولت یک آسیب باشد زیرا دولت هزینه کرده است، به دلیل نبود شغل مناسب و مهاجرت در آخر خروج نخبگان را همراه دارد.
پس با یک زنجیره طرف هستیم و تنها اختصاص مدارس رایگان یا شناسایی استعداد ها و آموزش کافی نمی باشد…
کشورهای پیشرفته در واقع دلیل موفقیتشان این است که برای زندگی اشخاص جامعه برنامه جامع دارند از زمان تولد تا مرگ چه آموزش هایی ببیند تا… وضعیت کار و حمایت ها …

مشکلات ما بسیار عمیق تر است و متاسفانه خیلی سطحی و جداگانه در هر بخش با آن برخورد شده است درصورتی که حتی رایگان کردن آموزش در کشور ما امکان پذیر نیست چون در آخر درصد بالایی از استعدادهای درخشان ما یا نخبگان مان مجبور به مهاجرت می شوند…


(Ghazaleh) #27

من فکر می کنم برای اینکه یه همچین چیزی اتفاق بیفته، باید یه حداقلی از آگاهی یا خودآگاهی وجود داشته باشه. در مورد سنین پایین چنین آگاهی وجود نداره. بچه ها تبعیض رو می بینن، واقعیت موجود اطرافشون رو می بینن، و توان درک بسیاری از تئوری های جامعه شناسی رو ندارن حتی تا سال های دبیرستان. ضمن اینکه، آشنا شدن به تنهایی کافی نیست. سیستم اقتصادی اگر خراب باشه، ممکنه اون بچه هیچ وقت در عمرش به اون طبقه ای که دیده، دست پیدا نکنه و فقط یک نتیجه گیری از دوران کودکی/نوجوانی براش بمونه که: من از بقیه کمتر و پایین ترم.