به چه روش هایی میتونیم تجربیات نسل قبلی رو مستند کنیم؟

یک و دو نسل قبل از من، یعنی نسل پدر و پدربزرگم، تجربه‌های خوبی برای زندگی دارن که فقط وقتایی که فرصت میشه بشینم پای صحبتشون ازش با خبر میشم و یا وقت هایی که مشکلی برام پیش میاد و ازشون میپرسم.

این نسل خیلی ارتباط خاصی با ابزار با تکنولوژی بالا ندارن، حوصله ی نوشتن هم ندارن. اگه بخوایم هر بار که میریم دیدنشون ازشون فیلم بگیریم هم برنامه ی دید و بازدیدهای خانوادگی خز میشه!

###پرسش
چه ترتیبی میشه چید که تجربیات این نسل با زحمت کمتری براشون، ثبت شه؟

ثبت تجربه های نسل قبل و کاهش گپ نسل ها

2 پسندیده

۲ پاسخ به موضوع زیر منتقل شدند: دوست داشتی چه جوری تجربه‌هات به نوه ت برسه؟

ببینید بخش اصلی این موضوع عدم تمایل نسل های قبل به ثبت یا حتی ارایه تجربیاته
قبل از تسهیل در نحوه ثبت باید رغبت ثبت و ارایه تجربیات رو هدف قرار داد

و اما ساده سازی فرایند ثبت تجربه های این نسل که تجربه های ارزشمندی دارن . تکنولوژی میتونه در راستای شبیه سازی محیط ذهنی افراد این نسل و به تصویر کشیدن تجربیاتشون به صورت داستان یا صرفا بیان مساله هم تجربه رو حفظ کنه هم میل به بیان تجربیات رو افزایش بده .
دنیای شبیه سازی مجازی میتونه محیط ذهنی افراد نسل گذشته رو بر اساس توضیحاتشون باز سازی کنه و در اون فضا فرد راحت تر میتونه حتی خاطراتی که سخت بیاد می آورد رو به یاد بیاره و تجربیات ارزشمند نسل قدیم رو قبل از فوت با استفاده از کمک تکنولوژی ساده سازی و ثبت کنه
شاید روزی تکنولوژس دنیای مجازی اونقدر پیشرفت کنه و پروتوکول های اطلاعاتیش اونقدر حرفه ای بشن که بدون نیاز به برنامه نویسی یا تکنیک های شبیه سازی ، فرد بتونه تنها به فکر کردن به اون فضا ، محیط ذهنی خودش رو به صورت دیجستالی باز سازی کنه که این کار خیلی راحتیه برای این نسل

تجربه ها معمولن نسل به نسل و سینه به سینه به افراد دیگر منتقل میشه.ولی هر اگه هر فرد تجربیات نسل قبلشو و خودشو ثبت کنه حالا از طریق نوشتن،فیلم و … . این باعث میشه که افراد دیگر هم از تجربه نسل خودمون بهره ببرن و بالعکس.

بصورت خیلی ساده مثلا ثبت حرفاشون میشه کمک کرد:
شبکه ای ساخت با بخش های مختلف و تجربه هارو تو اون شبکه و در بخش خاص خودش به اشتراک گذاشت.

1 پسندیده

صدای آنها رو در هنگام بیان تجربیاتشون ضبط کرد

1 پسندیده

چه عکس قشنگیه لاله

سوال جالبیه، نکته ای که الان به ذهنم رسید اینه که جز تجربیات نسل قبل، ما در ثبت تاریخ و مطالعه ی اون هم نه تنها تنبلیم بلکه این تنبلی ربطی به خود خودمون نداره بیشتر مربوط به سیستم آموزشی و همینطور سیستم فکری جمعی ما داره.

تسکین می تونه نوشتن و ضبط صداشون باشه تا این تجربیات از بین نره و برای راه حل فکر می کنم باید به عنوان نسل بعدی نسل بعد بیایم و به جای پا فشاری روی چیز های پیش پا افتاده تلاش کنیم که برای خودمون واقعن تاریخ مهم باشه همینطور خاطرات و گزارش های روزانه رو ثبت کنیم. اینجوری نسل بعد می تونن از این گزارش ها استفاده کنن و همینطور تاریخ و تجربیات دوباره تجربه نمیشه.

البته خیلی کار سختیه من خودم سعی کردم گزارش روزانه بنویسم ولی موفق نبودم. اما مطالعه ی تاریخ به درک و فهم ما کمک می کنه و کار لازمی هم هست.

1 پسندیده