میل بارفیکس دارید تو خونه؟ شده برای میل بارفیکس شما مشکل پیش بیاد؟

یادمه سال‌ها پیش یه میل بارفیکس به چارچوب در آشپزخونه‌مون وصل بود و برادرم باهاش کار می‌کرد:

میل بارفیکس ساده

همین قدر ساده بود.

وقتی بعد بیش از یک سال کرونا و تعطیلی باشگاها، ورزش در خانه رو شروع کردم، نیاز به میل بارفیکس هم پیدا شد و دیدم مدل‌های جدید چقدر فرق دارن، دو سرشون بیضی شده چون چارچوبها هم عوض شدن!

خیلی نپرسیدم و نگشتم و سرعتی این مدل رو خریدم:

خوب بود فقط یه ایراد واضح اولیه‌اش این بود که جای دستش از پلاستیک خیلی خشک و خشن بود! درسته که مربیم میگه‌ طبیعیه موقع بارفیکس پوست کف دست تا حد تاول اذیت بشه، اما من فکر می‌کنم ضخامت و ضمختی جای دست هم می‌تونه در طراحی محصول خوب کمتر آزاردهنده باشه. یا مثلا تفاوت دست خانم‌ها و آقایون یا سایز بدن‌ها لحاظ بشه! البته یه مدل فومی هم بود که من فکر کردم فوم به مرور خورده میشه‌ نگرفتم.

کم کم بند TRX هم به بارفیکس آویزون کردیم و مدتی خوش بودیم.
تو بعضی حرکتا مثل فلای سینه باید دو دست خیلی از هم دور بشن، چون یه سمت چارچوب دیواره مجبور شدم بند رو به جای وسط بارفیکس، کاملا به یک سمت بکشم، خیلی هم خوب و جدی حرکت رو رفتم. اما بعد اون اومدم ارتفاع میله‌ رو یه کم بیارم پایین‌تر، که دیدم از همون سمت هرز شده و دیگه اصلا نمیشه به چارچوب وصلش کرد!

به نظرم اومد که قابل تعمیر هست، پس اول با شرکت تماس گرفتم، گفتن تعمیر نداریم! ولی می‌تونیم یک میل بارفیکس نو را که در بازار حدود ۱۷۰ هزارتومنه، تا دوسه روز دیگه براتون بفرستیم، ۱۳۰ تومن! کوتاه نیومدم.
از فروشنده‌ای که ازش خریده‌ بودم ، مکانیکی و تراشکاری هم پرسیدم گفتند اگر قرار به تعمیر باشه کار خود شرکته!

تصمیم گرفتم یکی دیگه بگیرم، و گرفتم!

با ده تومن تخفیف همون ۱۳۰ هزار تومن!

اولش با تردید گرفتم اما الان مطمئنم از قبلی بسیار بهتره، قسمت دستگیره‌اش باز هم پلاستیکه، اما یه کم نرم‌تر با فرورفتگی مناسب جای انگشت! تازه بر خلاف قبلی واشرهای دو سر لوله وسط انقدر ضخیم هست که مانع لق خوردن لوله‌های کنار و هرز شدن احتمالی بشه!

البته من چشمم ترسیده جور دیگه‌ فلای رفتم؛ اتکای بند به وسط بارفیکس بود، دیوار کناری‌ هم که گفته بودم در واقع‌ در دستشوییه، که فقط برا این حرکت باز گذاشتمش!
درس دیگه این که کمتر باز و بسته‌اش کنم و بذارم رو چارچوب بمونه!

چیزی که از این ماجرا ته ذهنم مونده اینه:

چرا نباید شرکت نمونه‌های آسیب دیده رو تحویل بگیره،
و با کار کمی سالمشون کنه، نه فقط به خاطر خودم، به خاطر اینکه الان اون میل بارفیکس رو اگه کسی درست نکنه به چه کار میاد؟!
درسته مورد من شاید استثنا باشه و ایده‌آل نگاه کنم، ولی همه‌اش به این فکر می‌کنم که شرکت‌های موفق به جزئیات اهمیت می‌دن! و این تنها مورد نیست و حتما شما هم موارد متفاوتی سراغ دارید که اگر انرژی و وقت و هزینه گذاشته بشه برای تعمیرات، حس خوبی به آدم میده!
اما چرا تولیدکننده‌ها اهمیت نمی‌دن؟ چون مشتری‌ها اهمیت نمی‌دن؟ یا صرفه موقت‌ عامل‌ موفقیته؟ یا نه اصلا این کارها واقعا صرفه عقلانی اقتصادی نداره و من اشتباه فکر می‌کنم؟

پ.ن. هر دو میل بارفیکس واشر و پیچ دارن برای اتصال به چارچوب و این همیشه تو خونه‌ها عملی نیست که با دریل چارچوب رو سوراخ کنیم. البته اولی تو جعبه‌اش یه راهنما داشت که بدون پیچ کردن هم میشه‌ ازش مطمئن بود و همین خیالمو راحت کرد، حتی بعضی از فروشنده‌ها هم اینو نمی‌دونستن!!! راهنمای مشتری هم از اون جزئیات مهمیه که تولیدکننده‌های محصول و خدمات باید بهش اهمیت بدن، پس یه امتیاز مثبت به نفع شرکت اول.

4 پسندیده

ممنون از به اشتراک گذاری تجربه هاتون. و ممنون که لینک خرید جدیدتون هم گذاشتین :v:

من دو تا میله بارفیکس دارم!

یکیش از همون مدلی هست که برادرتون سال ها پیش داشته، پدر من هم این رو حدود ۴۰ سال پیش یا بیشتر خریدن و این میله عمرش از من و شما هم بیشتره. و با اینکه سال ها ازش استفاده کردیم و بارها باز و بسته شده، هیچ ایرادی نه در خود میله و نه در اون پلاستیک دو سر میله پیش نیومده.

میتونم بگم افرادی با وزن حدود ۱۰۰ کیلو از این میله استفاده میکردن.

قیمت این تیپ میله تو لوازم ورزشی نزدیک خونه مون الان حدود ۷۰-۸۰ تومن هست.

میله ی دیگری هم اخیرا خریدم به قیمت ۱۲۰ تومن. این میله بارفیکس دولول هست! یعنی دو تا لوله هستن که در هم هستن. این رو وقتی برای یه سفر ۲-۳ هفته ای رفته بودم پیش پدربزرگم، خریدم تا به تمریناتم هم در خونه ایشون برسم. این میله حدود ۱۵-۲۰ روز در چارچوب دری نصب بود و بعد که از چارچوب جداش کردم، اولین اتفاقی که افتاد این بود که واشرش روی چارچوب جا موند!!!

الان از این میله بیشتر برای حرکات پا و وقتایی که نیاز به تکیه گاهی در ارتفاعات کم هست استفاده میکنم و کمی میترسم برای بارفیکس ازش بهره ببرم. چرا؟! چون:

  1. میله لق میزنه! اون جایی که دو لوله در هم رفتن رو در تصویر می‌بینید؟! اینجا یه جورایی لق میزنه و انگار که حتی با وزن ۶۰ کیلو هم قابلیت این رو داره که دو لوله از هم جدا شن یا اتفاقی از جنس خم شدن برای میله بیفته.

  2. میله متاسفانه فقط در یک جهت آویزان شدن قابل استفاده س. چون اگه در جهت مخالف بهش آویزان بشی، امکان باز شدنش در اثر گشتاوری که دستت وارد میکنه هست!

  3. با این میله فقط یه جای دست خیلی راحته. اون هم در همون فاصله ای که خود سازنده تعبیه کرده. در حالی که وقتی داری از بارفیکس به عنوان ابزار تمرینی استفاده می‌کنی، بسته به فاصله دست‌ها، عضلات مختلف درگیر می‌شن و اصلا یکی از متغیرهای اصلی که در این تیپ حرکات داری همین فواصل هست.

بگذریم! این روزها بارها آرزو می‌کنم که کاش سیستم رو میشد downgrade کرد به همون سیستم های موجود در ۴۰-۵۰ سال گذشته … :unamused: .

3 پسندیده

دونکته به ذهنم رسید که لازمه بگم.
1-اولا میله بار فیکس رو درون دهنه در قرار دادید که بدیش اینه که هیچوقت در بسته نمیشه. شما میتونید بیرون آن قسمت نصب کنید که درب دستشویی هم براحتی بسته بشه
2- در زیر قسمتی که میله بارفیکس به چهارچوب در وصل میشه دو قطعه Vشکل از رنگ فروشی تهیه و نصب کنید برای مهار میله بارفیکس چون به مرور زمان جا باز میکنه و خطرناکه

2 پسندیده

بله متاسفانه در بسته نمیشه، ولی خوشبختانه، در دستشویی نیست، اتاقه :wink:
تنها قسمت چارچوب که پهناش کافیه همینه!

مرسی، پیگیر میشم :ok_hand:

رفتید رنگ فروشی بگین پایه میله چوب لباسی کمد دیواری میخوام

بغل چارچوب در روی دیوار هم میشه نصب کرد که پایه مخصوص میخواد

2 پسندیده

میل بارفیکس هایی تو بازار موجوده سه مدل
تک لول
دو لول
و سه لوله

که در اندازه های مختلف بین هفتاد نا صد سانت وجود داره.

کیفیتشون هم به این بستگی داره که چه شرکتی تولیدش میکنه.

به نظر خودم مدل تک لول اگه از لوله محکم و کلفت ساخته بشه از بقیه بهتره.

چون دو مدل دیگه به خاطر طراحیشون همیشه لق میزنن و موقع استفاده حس بدی به آدم دست میده

ولی متاسفانه تک لول های جدید خیلی ضعیف هستن که فقط واسه بچه ها قابل استفاده است.

3 پسندیده