والدینتو دوست داری یا از خونه فراری هستی ؟!

من خودم خیلی دوسشون دارم و البته خیلی جاها اذیت میکنن و گیر میدن و گاهی واقعا عصبانی میشم اما چون ادم مذهبی ای هستم اصلا به روم نمیارم (اگه مذهبی نبودم یکم بروم میاوردم نه خیلی چون به شدت اخلاق گرا هستم) و توی ذهنم هی میگم اینم وضع منه و و و و بعدا اروم میشم و یادم میره کلا ! فکر نکنید سر چیزای الکیعصبانی میشما !! مثلا یادمه امتحان داشتم و ترم اول مجازی بود یهو کل خانواده یورش اوردن تو اتاقم که یه چیزی رو پیدا کنن و خب من امتحانو میتونستم بهتر بگیرم ولی با 10 پاسش کردم و یادمه از عصبانیت سر درد گرفتم ! و بعدا گفتم عیب نداره و فدای سر دوستان ! واقعا الان خنثی هستم نسبت به مسیله ! شاید یکم ناراحت ولی کمه چون پاسش کردم :joy:
درکل میدونم دوسم دارن و جونشونو حاضرن بدن و اثبات شده هم هستااا ! جدی میگم
شما هم از تجربیاتتون بگید تا من بیشتر یاد بگیرم خوش حالم میکنید

1 پسندیده

قطعا هم ادما پدر و مادر و خواهر برادرشون رو دوست دارند اما عدم تطبیق باور ها و اختلاف سطح فکری و اومدن فرهنگ های جدید و عدم پذیرش اون از سمت خانواده باعث ایجاد شکاف و والدین گریزی شده

4 پسندیده

من عاشق پدر و مادرم هستم ولی باهاشون زندگی نمیکنم
از خونه فراری نیستم و ارامش خونه رو دوست دارم ولی به نظرم نمیشه و نباید با کسی زندگی کرد
من به جز تنهایی محض به هیچی نیاز ندارم واسه همین با خانواده زندگی نمیکنم

4 پسندیده

بهترین راهکار همینه جدا و تنها زندگی کنیم و گاهی رفت و آمد کنیم . من با @arezoo موافقم. و @aboalfazl_arjmandi هم راست میگه شکاف عقاید و رفتار نمی ذاره که بتونیم به خوبی زیر یک سقف باشیم . اگر هیچ کدوم از این موارد هم نبود باز تنهایی انرژی به مراتب کمتری از آدم میگیره و آدم میتونه خلاق تر فکر کنه و آزادانه رفتار کنه.

3 پسندیده

درست میگید
اتفاقا @aboalfazl_arjmandi جان به اصل مشکل اشاره کردن و علت اصلی هم همینه
شاید جدا زندگی کردن خوب باشه ولی خب مضراتی هم داره

2 پسندیده

بحث دوست داشتن با اینکه بخوای باهاشون زندگی کنی فرق داره خیلی! من به شخصه عاشقشون هستم ولی به نظرم بهتره محل زندگیمون جدا بشه هرچه زودتر

1 پسندیده