چرا واقعیت خودمون رو به بقیه نمیگیم؟

چرا وقتی یک زمانی بقیه چیزی متفاوت از شما درک میکنن جرات نمیکنی که بگی نه من اون نیستم؟ برای شما هم این مسئله پیش اومده؟

5 Likes

فکر میکنم منظور اینه که طرف تصور خوبی از ما داره و ما بیایم بگیم که نه این تصور خوب درست نیست. خوب این بیشتر به حس خوبی برمیگرده که از تعریف به آدم دست میده و از اون طرف حس بد از اعتراف به خوب نبودن!

3 Likes

گفتن اش چه سودی دارد؟

1 Like

میدونین آره شاید اینقدر قشنگ نباشه که واقعیت وجودی خودمونو پیش هر کسی هوار بزنیم اما بیشتر منظورم این بود که بار منفی رو جسممون میزاره. همه مثلا به شما میگن وای چقدر آرام و مهربونی و خوش به حالت که مجبور نیستی فلان وضعیتی رو تحمل کنی، اما واقعیت تو اتفاقا اینجوریه که داری ی سری شرایط رو تحمل میکنی و واقعیتت اینه که احتیاج داری آرام و مهربان نباشی و خودتو تخلیه کنی و این یک بار سنگینی برای تو به همراه داره که بخوای صرفا یک ویترین خوشگل از خودت نشون بدی.

4 Likes

شاید دگ محبور نباشیم ورژن تقلبی بودن خودمونو همه جا حمل کنیم

2 Likes

فکر کنم که به تصورات خوب دل خوش کردیم یا می ترسیم اگر واقعیت رو بگیم تنها بشیم و عده ای ما رو ترک کنن… نداشتن شهامت در ابراز خود و ترس از تنهایی در عقیده میتونن عوامل موثری باشن

1 Like