چه جوری میتونی همون قدر که میخوری، غذا تهیه کنی؟

##هدف
دنبال تجربه هایی هستیم که بهمون کمک میکنه به راهکارهایی برای این مسئله نزدیک شیم: «چه‌ جوری غذا تولید کنیم، که نه زیاد بیاد و نه کم؟»

  1. آخرین باری که همون قدر که غذا خوردی، غذا گرفتی و یا غذا پختی رو برامون توصیف کن، حتی اگه اون کار یه بار انجام شده باشه و نیازی نیست تکرار شدنی باشه.
  • مهم‌ترین مشکلی که برای تکرار بیشتر این کار شخصا بهش برخوردی چی بوده؟ توصیف کن.

  • تا الان این مشکل رو چه جوری برطرف کردی؟

2 پسندیده

حالا که صورت مساله رو درست متوجه شدم!!، می خوام بگم که من اصلا با این قضیه موافق نیستم که بهتره همون قدری که می خورم/می خوریم غذا تهیه کنم/کنیم. :sunglasses:
چه اشکالی داره بیشتر تهیه کنیم و با نگه داری در یخچال، یه وعده دیگه هم ازش استفاده کنیم؟
یا فریز کنیم و بعدا مصرف کنیم؟

#مثال-
ما وقتایی که 4 تا مهمون داریم اندازه ی 8 نفر غذا می پزیم، برای همین وقتی مهمونا میرن اندازه ی 4 نفر غذا باقی می مونه که وعده های بعد استفاده می کنیم و خیلی هم خوشحالیم از اینکه مهمونا باعث شدن کلی غذا داشته باشیم و یکی دو روز از غذا پختن معاف شدیم!

1 پسندیده

خونه پدربزرگم که میرم معمولا یه سری مواد خوراکی دارن که در حال خراب شدنه! :frowning: دلیلش هم اینه که ماها، نوه ها و دختراشون وقتی بهشون سر میزنیم براشون یه سری مواد خوراکی میبریم ( برا محبت کردن). و خب یه پدربزرگ و یه مادربزرگ هستن با حجم معده ی کوچیک و اقوامی که نهایتا هفته ای یه بار به ایشون سر میزنن.

خلاصه اینکه این مواد اکثرا خراب میشه، مثلا هندونه، گیلاس-زردالو، … .

از یه طرف تهیه بعضی مواد راحت تر از بعضی دیگه هست،‌ مثلا برا تهیه هندونه کافیه یه وانت هندونه فروشی پیدا کنی، در حالی که برا تهیه خشکبار لازمه حتما به یه خشکبار فروشی معتبر بری که موادش مونده نباشه و این تو کرج خیلی ساده نیست.

از یه طرف این جور مواد خیلی زود خراب میشن. و از طرف آخر هم دست خالی رفتن، یه جوری ناخوشاینده!

تو چنین موقعیت هایی چه میشه کرد؟

###تجربه
یه چیز دیگه هم اینکه اصلا تهیه هندونه و یا میوه-چینه تابستونی برا خانواده های یک-دو نفره یا کم خوراک با هدررفت همراه میشه. چون هندونه های کوچیک که بی مزه و یا تو زرد هستن. و هندونه های بزرگ خراب شدنی. و یا نهایتا یک-دو خوشه انگور بهتره بخری و نه بیشتر. این میوه ها حکمش چیه؟ یعنی مجردها نمیتونن تابستونا میوه های بزرگ رو بخورن؟!

1 پسندیده

۱) چرا خیلی از مواد غذایی فروشی خام کیلویی هستن؟ چرا مثلا سیب زمینی دونه ای فروخته نمیشه و کیلوییه؟
۲) یه پرس غذا ینی چقد؟(بنظرم پرس مثل وجب میمونه! معیار اندازه گیری درستی نیست) متر درست چیه؟

1 پسندیده

مامان بزرگ من همیشه یه ترازو داره وقتایی که میخواد آشپزی کنه مواد خام رو وزن میکنه بخاطر همین همیشه به اندازه اس …

حتی برنج یا وسایل سالاد یا … ؛ در اثر تجربه میدونم برای هر کسی خوش خوراک یا کم خوراک، بچه یا بزرگ، زن یا مرد چقدر مواد نیاز هست.

یه تجربه دیگه هم که در این زمینه داشتم برا دوران دانشجویی بود، تو دانشگاه ما ( علوم پزشکی شیراز) این سنت رو جا انداخته بودن که هرکس تمایل داره مقداری از غذاشو که فکر میکنه براش زیاد هست قبل از شروع به غذا خوردن برگردونه به سلف غذاخوری تا در آخر هرچی اضاف اومد رو به افراد بی بضاعت بدن، بعضی از سلف ها هم همون اول خودمون می‌گفتیم که چقدر بریزه دیگه غذای زیادی وارد بشقابمون نمیشد.

1 پسندیده

تجربه م: آخرین بار یادم نیست، ولی یه بار که غذا تا ته خورده شد با اینکه کم نبود رو میگم:

یه دورهمی دوستانه بود، 8 نفر بودیم، دوستام عصری اومده بودن پیشم، من باهاشون تعارف نداشتم (دوست تر بودیم!) و خلاصه شام اماده نکرده بودم و گفتم همون موقع یه کاریش میکنیم :blush:

بعد شب بچه ها خودشون دست به کار شدن و تصمیم گرفتن خودشون یه کاری کنن! و یه املت (تخم مرغ-گوجه) دبش آماده کنن. آماده کردن و اتفاقا غذای آماده شده بیشتر از نیازمون بود! ولی تا ته خورده شد به دو دلیل:

  • کسی که غذا رو میخورد خودش غذا رو اماده کرده بود. یعنی یه جورایی زحمت اماده کردن غذا رو کشیده بود.

  • جمع تعارف معارف نداشت و همه میدونستیم اگه تخم مرغا بمونه دیگه خوشمزه نیست و خلاصه اخرا که چند نفر سیر شده بودن، بقیه حواسشون جمع شد که لازمه بیشتر بخورن که نمونه.

مشکلم: تجربه م خیلی تکرار پذیر نبود، چون نمیتونم با همه همین رفتار رو داشته باشم! مهم ترین سد جلوی راه تعارف هست و این طرز فکر که میزبان یه وظایفی نسبت به مهمان داره! و اگه غذا اماده نکنه یا کم اماده کنه یه جورایی کار بدی کرده!

و این مشکل تعارفات رو تا الان نتونستم برطرف کنم.


:smile: خب منظور همونه!

حالا بعضی افراد به دلیل شغلشون از طریق کاشتن تولید میکنن (کشاورزا مثلا) و بعضی با پختن (آشپزهای خانواده) و بعضی هم با خریدن (مسئول خرید در خانواده).

یه نکته خوب تو تحقیق بود که میگفت:

این رفتاری هست که خیلی وقت ها خودمون موقع خرید یا پخت و پز تجربه میکنیم: مهمون داریم و از ترس اینکه غذا کم بیاد بیشتر میپزیم.

و برا همین فکر کنم اگه بتونیم به راهکارهایی برا بهبود رفتار یه دسته افراد بیابیم، قابل تعمیم به نفرات دیگه هم هست :wink: البته بستگی به راهکارش هم داره!

1 پسندیده

من مدت ها عنوان این پست رو اشتباه متوجه شدم و گیج بودم! فکر می کردم منظور اینه که چه طور می تونی همون قدر که مصرف می کنی ، تولید کنی!! :joy:

2 پسندیده

به اندازه تعداد افراد درست کنیم گاهی حتی کمتر اضافه ها رو فردا استفاده کنیم. چند مدل غذا درست نکنیم تو مهمونیا.
کم بخریم سبزی خوردن رو مثلا یا اگر نمیشه با دوستان اگر داشتیم که من ندارم با هم بخریم و نصف کنیم که خراب نشه.یا اضافی سبزی خوردن رو من کوکو سبزی درست میکنم.

2 پسندیده

###تجربه شخصی

برای پخت برنج، موقعی که تعداد مهمون ها رو دقیق نمیدونم و در ضمن رودرواسی دارم، برنج رو آبکش میکنم و وقتی آبش تموم شد، دم نمیکنم.

و به محض اینکه مهمون ها میان، و تعداد دستم میاد، مقدار مناسبی از برنج آبکش شده رو دم میکنم. این طوری هم به موقع غذام آماده میشه و هم کم یا زیاد نمیاد.

در ضمن برنج آبکش شده هم تا مدت حداقل 3-4 روز تو یخچال تازه و قابل دم کردن میمونه و خبری از کهنگی برنج هم نخواهد بود.

شاید بشه چنین تجربه های ساده ای رو با یه ابتکار عمل به آماده سازی سایر مواد غذایی هم تعمیم داد.

3 پسندیده

با سلام.

من دانشجوی متاهل هستم که شهرستان زندگی می کنیم ولی تهران درس می خوانم.
1-روزهایی که دانشگاه هستم، دو حالت دارد یا در خانه مقداری سوپ یا آش برای وعده شام آماده کرده ام و همراه خودم آورده ام. در این صورت هر دو روز یک بار فقط وعده نهار را رزرو می کنم، همراه خودم ظرف می برم که باقی غذا را برای نهار روز بعد داشته باشم. برای شام هم که غذا از خانه اورده ام.
ولی اگر غذا از خانه نیاورده باشم، هر روز فقط یک وعده غذا می گیرم و باقی را برای وعده بعد در یک ظرف نگه می دارم.

2- وقتی شهرستان و در خانه هستم.

  • وقتی جایی مهمانی هستیم تذکر می دهم که به اندازه کافی برایم غذا کشیده شود.

  • وقتی می خواهم آشپزی کنم تعداد افراد را می شمارم (در شمارش اگر میزان غذای مهمان را بدانم به آن توجه می کنم. مثلا من و خواهرم روی هم یک پیمانه می خوریم . مادرم و زن برادرم هم روی هم یک پیمانه . پس برای چهار نفر دو پیمانه می ریزم. و در کل یک پیمانه بیشتر می ریزم ( می دانم که بعدا گرم می کنیم و استفاده می کنیم . برای اینکه یک وقت غذا کم نیاید. )

  • در سر سفره برای ماست کاسه های خیلی کوچک می گذارم.

  • برای ترشی و خورشت هم در یک ظرف می ریزم و قاشق می گذارم که هر کس به حد نیاز کنار بشقابش بردارد.

  • اگر خورشت زیاد بیاید و نخواهیم که به زودی از آن استفاده کنیم در فریزر قرار می دهم.

  • اگر برنج زیاد بیاید سعی می کنم برای وعده بعد یک خورشت یا یک سس خیلی کم برای خودمان آماده کنم که با آن برنج استفاده شود.

  • غالبا اینکه غذا تازه استفاده شود بهتر است ولی برخی مواقع هم می توان غذا را تا دو روز به صورت گرم کردنی استفاده کرد.

  • اگر در یخچال غذای گرم کردنی کم داشته باشیم یک غذای خیلی ساده هم به مقدار کم درست می کنم که هر دو باهم استفاده شوند.

  • اگر در یخچال غذای گرم کردنی به اندازه یک وعده برای خانواده داشته باشیم دیگر غذا آماده نمی کنم و همان را گرم می کنیم.

  • اگر مقداری برنج مانده است و می خواهم برای وعده بعدی هم برنج درست کنم، آن برنج قبلی را ته قابلمه می ریزم که ته دیگ شود (اگر خانواده ته دیگ دوست دارند و غذای مانده نمی خورند می توان از این شیوه ها استفاده کرد. )

  • وقتی مهمان دارم عادت دارم فقط یک نوع خورشت درست می کنم و کنارش از سبزی و سالاد و ماست برای متنوع بودن سفره استفاده می کنم. درست کردن دو خورشت یا چند نوع غذا واقعا اسراف است.

4 پسندیده

این ویدئوی کوتاه رو شاید توی تلویزیون دیده باشید. ایده ای برای توجه دادن آدم ها به اضافه از حد خریدن:point_down:

5 پسندیده

تجربه مصرفی که خودم داشتم:

  1. خرید یک کیلو میوه سالم و با کیفیت با قیمت نرمال “پسماندۀ دور ریختنی” خیلی کمتری دارد نسبت به خرید دو، سه کیلو میوه با کیفیت پایین تر که احتمال زودتر خراب شدنشان هست و با نصف قیمت. این مقدار برای یک نفر است و فرض کنیم برای مدت چند روز.
  2. مثلا وقتی می خوام برای یک وعده سالاد الویه درست کنم، بین خرید یک شیشه 500 گرمی خیارشور با قیمت 100 تومان و یگ شیشه 1500 گرمی خیارشور به قیمت 110 تومان، در حالی که می دونم بیشتر از 500 گرم نیاز ندارم، وسوسه صرفه ظاهری اقتصادی اش نمی شم و شیشه کوچکتر رو می خرم.

راهکار:

  1. به نظرم اول آدم باید بفهمه که خودش یا افراد خانواده اش چقدر غذا می خورند!! با توجه به اون تخمین بزنه که چقدر خرید یا پخت و پز کنه. این تجربه با حداکثر یک هفته مشاهده دقیق براحتی بدست می یاد. من می تونم غذا رو برای سه روز نگه دارم و چون دانشجو هستم و در خوابگاه، به اندازه سه روز غذا درست می کنم.
  2. یخچال و فریزر کوچکتر: شاید آدم با یخچال و فریزر به اندازه کافی برای تعداد، مجبور بشه مختصر و مفید خرید کنه. در مواقع خاص مثل مهمانی می شه تدابیری ویژه مواقع خاص داشت. (چون یکی از بدبختی هایی که ما داریم اینه که حتی بزرگی خانه ای رو که می خریم یا می سازیم هم بر اساس مهمان داری تنظیم می کنیم.) مثلا اینکه از چند روز قبل از مهمانی وسایل غیرضروری یخچال کمتر بشن تا جا برای غذاهای مهمانی باز بشه. و یه چیزایی که ظرف یکی دو روز خراب نمی شوند رو از یخچال خارج کرد.

مشکل:

  1. یکی از مشکلاتی که قبلا داشتم محدودیت وقت و انرژی (=تنبلی) برای خرید کردن بود. در هر بار خرید خیلی زیاد می خریدم و بعضی از مواد غذایی که کمتر از بقیه دوست داشتم و دیرتر مصرف می شد، خراب می شد. الان می دونم که اگر هر دو یا سه روز یکبار برم سوپرمارکت نزدیک و مثلا سه تا گوجه فرنگی بخرم صرفه اقتصادی و بهره وری مصرفی و آسودگی وجدان خیلی بیشتری داره تا اینکه هر ده روز یکبار برم و دو کیلو گوجه فرنگی بخرم.
  2. مشکل دیگر نحوه نگداری غذاست. در خیلی از موارد فقط بخاطر درست و بهینه نگهداری نکردن غذاها غیرقابل مصرف می شوند. بنابراین با یادگرفتن نحوه درست نگهداری مخصوص هر ماده غذایی (گوشت، سبزیجات، نان تازه و …) که با هم متفاوت هستند، می شه این مشکل رو کاهش داد. مثلا می شه یک پایگاه اطلاع رسانی مثل یک شبکه تلگرام یا یک برنامه تلوزیونی (مثلا برای مادربزرگ هایی که تلگرام هم ندارند ولی برنامه های آشپزی تلوزیون رو می بینند) فقط برای آموزش نحوه درست نگهداری مواد غذایی آموزش داد.
4 پسندیده

بزاریم بعد از اینکه تعداد افراد مشخص شد غذا را اماده کنیم

1 پسندیده

بنظرم داشتن یک دستورالعمل اشپزی که توش نکات مهم بويژه مقدار مواد مصرفی و نتایج پخت و مصرف توسط خود آ شپز نوشته شده خیلی میتونه مفید باشه مثلا فلان موقع فلان غذا رو با فلان آ دما چقدر و با چه اندازه ترکیبات پختم و چقد باقی موند ازش. هر موقع خواستیم دوباره اون غذا درست شه بریم یه نگاه به تجربه مون بندازیم تا دیگه زیاد درست نکنیم
تازگی الویه درست کردم نصفش کافی بود و علیرغم تاکیدهای مادرم درست تشخیص نداده بودم و اون نصفه زیادی دو روز بعد از یخچال به سطل آ شغال رفت علاوه بر مواد غذایی ابرق و گاز هم هم هدر رفت

2 پسندیده