میخواستم موضوعی مشابه این ایجاد کنم که با جستوجو به این صفحه رسیدم.
من هم دقیقا میخواستم همین سوالو بپرسم. تو این سالها تقریبا یاد گرفتم چطور برای خودم برنامه ریزی کنم ولی همیشه اتفاقات پیش بینی نشده ای میفته مثلا مهمون میاد، کسی نیاز به کمک داره، خودم حالم خوب نیست یا کارایی میکنم که لازمه ولی میشه به تعویق انداخت … که باعث میشه بخش زیادی از روزم رو نتونم کاری که میخوام انجام بدم. میدونم بالاخره نمیشه آدم همه کارایی که میخوادو انجام بده یجورایی شبیه آدم آهنی میشه آدم. ولی نمیدونم چطور باید انعطاف داشته باشم تا بتونم هم به برنامم برسم هم وقتی رو با خانوادم بگذرونم. هم حس میکنم از زندگیم خیلی عقبم و خیلی چیزا باید یاد بگیرم هم فک میکنم وقت کافی رو با خانوادم نمیگذرونم (البته برنامه زمانی ما یکم با هم فرق داره از نظر ساعت بیدار شدن و خواب و حتی خیلی وقتا زمان غذا خوردنمون)
کلا میخوام بدونم آدمای دیگه چجوری فک میکنن؟ بقیه آدما هم نمیتونن هر روز به همه برنامه هاشون برسن؟ اونوقت چه حسی به خودشون پیدا میکنن؟ اصلا آدما چجوری تعادلو حفظ میکنن؟
3 پسندیده