تا حالا چه کارایی کردی که کمک کرده بهتر بنویسی؟

نوآ۰۰۵
تجربه

(پادپُرس) #1

نویسنده‌های بزرگی که کتاب‌های رمان یا ایده‌های داستانی شون رو جذاب می‌نویسن، تمرین‌هایی رو برای بهتر نوشتن توصیه می‌کنن. ما در اینجا به دنبال تجربیاتی از شما هستیم؛ تجربیاتی از به‌کارگیری توصیه‌های این نویسندگان یا تجربیاتی نو که خودتون بدست آوردین تا بهمون نشون بده برای بهبود نوشتن چه کارایی میشه کرد، در واقع می‌خوایم به مجموعه‌ای از راهکارهای نو و کارآمد برای این سؤال برسیم: «چی کار کنیم نوشته‌هامون خوندنی‌تر شه؟»

  1. تا حالا چه کاری یا تمرینی انجام دادی که بهت کمک کرده بهتر و روان‌تر بنویسی؟ حتی اگه اون کار یه بار انجام شده باشه و تکرار شدنی نباشه.

  2. برای تکرار بیشتر این کار یا تمرین به چه مشکلاتی برخوردی؟ بزرگترینش چی بوده؟

  3. این مشکلات رو چه طوری برطرف کردی؟


جمع بندی تجربه‌های مطرح شده درباره نوشتن و خواندن
اولین باره اینجایی؟ خوش اومدی
چه سیستم‌ها یا ابزاری دیدین که به افراد کمک کنن بهتر بنویسن؟
تا حالا محتوای خوب یا خوندنی نوشتی؟ چه جوری؟
نظرتون درباره وجود یک ویرایشگر واژه های غیرفارسی در پادپرس چیه؟
آیا ایرانی ها کم مطالعه میکنن؟
(Ghazaleh) #13

دست به قلم شدم، روزنوشت فراوون می نویسم اما هیچ کس نمی خونه و فقط برای خودم هستند. :slight_smile:️ اما مثلا پایان نامه ای که نوشتم رو استادم خوند و می تونم افتخار کنم که غلط گرامری و ویرایشی خیلی خیلی به ندرت داشت.


(Hossain Ahmadloo) #14

خب مجددا سلام …
ببینید یسری تمرین ها برای نوشتن وجود داره … مهم ترین اونا رونوشته …
اره رو نوشت …
متن های زیادی در مورد کارهایی که میخواییم بنویسیم رو بزاریم جلومون و بنویسیم… زیادم از روشون بنویسیم … کاری که توی دبستان زیاد انجام دادیم تا نوشتن و املا رو یاد بگیریم… حالا میتونیم برای نویسندگی هم ازش استفاده کنیم …
تازمانی که قالب کلی دستتون بیاد و بعد میتونین تلطیفش بدین به سبک های دیگه تا وقتی که سبک خودتون روپیدا کنین…


#20

به نظر من كتاب خوندن به همراه تفكر و تحليل نقش بسيار مهمي در خواندني نوشتن داره. كتاب در واقع ماده ي اوليه ست و تفكر پختن اون مواد. تفكر و تحليل باعث ميشه بتونيم ذهني دقيق و نگاهي نكته سنج داشته باشيم تا در نهايت بتونيم منسجم بنويسيم.

نكته ي اساسي ديگه صادقانه نوشتن هست:

سخن كز دل برآيد لاجرم بر دل نشيند

به عقيده من يه نويسنده يه آدمه و هر آدمي براي " بودن " چه براي خود و چه براي ديگران ( مثلا با نوشتن براشون ) بايد خودش باشه …

يك بار فرصت زندگي منطقا فقط ارزش " خود " بودن رو داره …


(شاهین کلانتری) #15

چه جوری خواندنی‌تر بنویسیم؟ 10 پیشنهاد کاربردی

  1. البته واضح و مبرهن است که کار نیکو کردن از پر کردن است.
    با تأمین کمیت، کیفیت کارت هم بیشتر می‌شود.

  2. صفحات صبحگاهی بنویس.
    نوشتن صفحات صبحگاهی منتقد درون تو را خفه می‌کند و همین باعث می‌شود خواندنی‌تر بنویسی.

  3. تصویرسازی کن، ملموس بنویس و نوشتن جزییات را فراموش نکن.
    از حواس پنجگانه برای توصیف صحنه‌ای که می‌نویسی بهره بگیر.

  4. با کلمات و عبارت‌های بی‌ربط جمله بساز. مثلاً: چسب زخم-کاهو- صادق هدایت!
    با این تمرین گاهی به ایده‌های بدیعی می‌رسی.

  5. تیتر بازی کن. تیترها و عنوان‌های عجیب‌وغریب بنویس.
    گاهی یک عنوان جالب جرقۀ نوشتن یک مقاله درخشان را می‌زند.

  6. از چیزهایی که آزارت می‌دهند بنویس.
    از آلودگی هوا گرفته تا بوی بد دهان همکارت!

  7. کلمه جمع کن. انبانی از کلمه‌های تازه داشته باش و مدام آن را پرتر کن.
    قصهٔ «شاعری که کلمه می‌خرید» را شنیده‌ای؟

  8. از نوشته‌هایی که دوست داری رونویسی کن.
    این‌جوری به‌آسانی به رمز و راز شاهکارها پی می‌بری.

  9. تا می‌توانی از قید و صفت پرهیز کن.
    استیون کینگ می‌گوید: راه جهنم با قید و صفت سنگفرش شده است.

  10. هرازگاهی 10 صفحهٔ کامل درباره یک موضوع خاص بنویس. مثلاً: دروغ
    این عرق ریختن باعث می‌شود تا عمیقاً درباره یک موضع فکر کنی و آن را بشکافی.

چنین نوشته‌ای خواندنی نیست؟


چه چیزی شما رو از پادپرس دفع میکنه؟
جمع بندی تجربه‌های مطرح شده درباره نوشتن و خواندن
(نجمه شیخی) #12

در مورد اون موضوعی که خواستم بنویسم ابتدا مطالعه کردم.

منابع مناسب پیدا نکردم.


زمان نوشتن پایان نامه باید یه روندی رو که پیچ در پیچ بود توضیح می دادم. وقتی می نوشتمش فکر می کردم خیلی روان نوشتم برای اینکه تست کنمش: از افراد دور و برم و هم آفیسی هام کمک می گرفتم. یکی از اون بنده خداها حدود 20 باری خوند تا اون تیکه اصلاح بشه و به صورت مطلوب در بیاد.

ممکنه اون فرد وقت آزاد برای این کار نداشته باشه. کمی هم سلیقه ای و نسبی باشه قضاوت روی نوشته.


شرکت در جلسات “انجمن ادبی” شهرمون هم برام مفید بوده.


(Nasim Lzadeh87) #7

راستش بله
رفتم سراغ ترجمه یک کتاب محبوب خودم و سعی کردم کتاب رو به زبون خودم ( و نه ترجمه تحت اللفظی) ترجمه کنم که متاسفانه ادامه اش ندادم.
البته تو حوزه تخصصی خودم یه کتاب با کمک استادم نوشتم ولی طبیعتا نثر علمی و خشکی داشت


(Hossain Ahmadloo) #18

#نوشتن_سه_صفحه_صبحگاهی
#نوشتن_روزمرگیها
#نوشتن اتفاقات روزانه … نه خاطره نویسی…


#16

نوشتن با استفاده از نقشه ذهنی کمک می کنه که بتونم‌ منسجم و راحت تر بنویسم و هیچ وقت سردرگم نشم.

کتاب زیاد خوندن هم‌ کمک خواهد کرد.


(leila) #11

بنظرم برای خوب نوشتن باید ادبیات و آ یین نگارش زبانی رو که میخوای باهاش بنویسی خوب بلد باشی
بعد انگیزه داشته باشی برای من اون انگیزه گاهی خواننده است و اثر ی که نوشته من میخواد روش بذاره
بعد ذوق و سلیقه و هنر شخصیه یا شاید سبک اسمشو بشه گذاشت
بعد نا امید نبودن از خونده نشدن
بعد باید خودت خواننده خووبی باشی
حالا. شاید ترتیب همه بالایی ها رو بشه تغییر داد خیلی اولویتش ضروری نیست بنظرم
راستی باید خواننده هاتو بشناسی و در سطوح مختلف توانایی اونا بنویسی
و دیگه اینکه یکنواخت ننویسی و نیاز به تفکر و تنوع ایجاد کنی


(Alikhosrawi) #9

سعي ميكنم متن بخونم متن نامه هاي رسمي، متن پيام هاي تبريك/تسليت، متن هايي كه افراد معروف داخل اينستاگرام ميذارن، شعر و …


(غزل سعیدی) #8

استفاده از فرهنگ سره نویسی


(M Hodaei96) #10

بله. کتابایی در این زمینه خووندم و مثلا درمورد موضوعاتی که هیچ تجربه ای نداشتم سعی کردم بنویسم. کتاب خوندن خودش خیلی کمک میکنه


(امیر رضا ایرانی علی پور) #17

من هم به نوبه ی خودم دوست دارم تجربیاتم رو به اشتراک بذارم :slight_smile:

نقطه ی شروع برای من خاطرات نویسی و سپس پیاده سازی همون مطالب در یک بلاگ با مرتبط کردن متون و عکس های دیگر به اون مطلب بود
{اینکه بتونیم متن های دیگه ای رو به مطلب خودمون مرتبط و اضافه کنیم طوری که خواننده متوجه تغییر نحوه ی نوشتار نشه یا اینکه مطلبی رو بازنویسی کنیم طوری که هم امانت داری کرده باشیم هم لحن نوشتارمون درهم نشه یک تمرین خیلی خوبه}

بزرگترین مشکل بحث کمبود زمان بخاطر مشغله های دیگر کاری و … ست

متاسفانه کمبود وقت غلبه کرد و دیگه ادامه ندادم


(صدیقه قنبرزاده (مبارکه)) #19

توی حالت های مختلف فرق می کنه:

  • گاهی نوشتن رو با نوشتن شروع کردم! یعنی خودم رو وادار کردم به نوشتن.
  • نوشتن رو برای یک مدت گذاشتم کنار تا وقتی که توی ضمیر ناخودآگاهم خود به خود زمانش فرا برسه که ذهنم رو روی کاغذ بیارم.
  • گاهی سرچ می کنم و دنبال دستورالعمل و توصیه های دیگران برای نوشتن اون موضوع/قالب خاص میرم.
  • سعی می کنم نوشته های دیگران رو بخونم. مثلا با جستجوی تمپلیت ها.
  • گاهی هم ناخودگاه وقتی نوشته ای رو می خونم خود به خود ذوق نوشتن بی اختیار در من ایجاد می شه.

نمی تونم تعیین کنم که چه وقتی چه راهی رو انتخاب می کنم اما می تونم بگم آخرین راه اگه اتفاق بیفته از همه برام راحت تره.


(محمد صالح هجینی نژاد) #2

افکارمو میارم روی کاغذ در هر قالبی که هستن ،جمله ،کلمه ،حتی بعضی وقتا خط خطی و شکلک .
خیلی کمک میکنه ،حتی این کارو چندین بار متوالی انجام میدم ، بعد از چند بار ذهنم منظم میشه و راحت میتونم پیاده کنم آنچه رو که میخوام بنویسم.

مشکل خاصی فک نکنم بوده باشه آنچنانی
اما هرموقعه قلم و کاغذ نبوده شاید یه مشکل بوده که با نوشتن توی نوت گوشیم حل شده.


(Aida) #5

معمولن شرايط خاصي كه پيش مياد نوشتن غير پيش بيني گونه رخ ميدهد ولي از اونجايي كه شايد بعدن فرصت خواندن دوباره متن ها نباشه ميشه براي اينكه كم كم به عادت نبديل بشه نوشتن و اينكه ذهنمون همواره كار بكنه از كليد واژه ها استفاده منيم ويا از كليد واژه هايي مه براي ياداوري اتفاقات يه جريان كافيه فقط در حد يك تا دو خط نه بيشتر كه خسته كننده باشه بنويسيم


(محمد فلاحی) #3

سعي كردم بيشتر بنويسم، يعني تو نوشتن تمرين كنم
بعضي وقتا ميخوام تاثيرگذار بنويسم و جا تو روزنامه كم دارم
به يه مصالحه اي بين تعداد كلمات و خوب بودن مطلب رسيدم. كم گويي و گزيده گويي