فیلم باز بودن! آری یا خیر؟

قطعا تا حالا با واژه ی “فیلم باز” برخورد کردید، کسانی که حداقل اطراف من با این صفت شناخته میشن غالبا فیلم ها و سریالهای معروف رو دیدن(حتی چندین بار) در اول صف دیدن فیلم های روز دنیا هستند و گاها پیگیر امتیازات و نقدها هم میشن و فیلم باز بودنشون رو به عنوان یک صفت بارز جاهای مختلف مطرح میکنند. من به شخصه خودمو آدم فیلم بازی نمیدونم و یادم نمیاد سریالیو کامل دیده باشم.

چیزی که توجه ام رو جلب کرده اینه که حس میکنم تعداد آدم های فیلم باز اطرافم زیاد شده، بعضی وقتا میبینم آدما تو شبکه های اجتماعی تو قسمت بیو به فیلم باز بودن خودشون اشاره میکنن مثلا در کنار علاقه شون به کتاب خوانی یا ورزش. و سوال‌هایی که برای من پیش اومده اینه که:

  • دیدن فیلم و سریال چه نقشی تو بهبود شخصی(self improvement) ما میتونه داشته باشه؟
  • آیا من که خیلی فیلم و سریال نمیبینم از موهبتی محرومم؟
  • آیا خصوصیت خاصی برای فیلم باز بودن لازمه؟
  • آیا شما خودتون رو فیلم باز میدونید؟

خوشحال میشم تجربیاتتون رو در این مورد بشنوم.

2 Likes

من سعی می کنم حداقل هفته ای یه فیلم ببینم…
تا حالا سریالی رو پیگیری نکردم، چون حس می کنم کشش و حوصله اش رو ندارم.

اما دنیای فیلم رو دوست دارم. چون تنوع موضوع داره.

فیلم می بینم چون:

  • خیلی وقتا رمان خوندن برام جالب نیست، به لحاظ زمانی که باید بذارم و … ترجیح میدم فیلمش رو ببینم. جذابیتش به نظرم بیشتره از کتاب.

  • با دنیای آدمای دیگه آشنا می شم بدون اینکه هیچ وقت دیده باشمشون.

  • بدون تجربه کردن موقعیت های دیگه می تونم غیر مستقیم حسشون کنم و موقعیت های متفاوت رو غیر مستقیم تجربه کنم.

  • خیلی وقتا درسای بزرگی برام داره. در یک جمله مثل کتاب خوندن میمونه برام.

اگر مواردی که بالا اشاره کردم رو به صورت دیگه ای بدست میارین، فکر نمی کنم چیزی از دست بدین.
هر کس مدل خودش موارد بالا رو بدست میاره: مثل هم صحبتی با آدمای متفاوت، سفر کردن، کتاب خوندن،گسترش تجربه مستقیم در موقعیت های مختلف…

باید دید فیلم باز بودن چه فوایدی داره :grinning_face_with_smiling_eyes:

2 Likes