چه انگیزه‌هایی شما را جذب پادپرس می‌کند؟

كمتر از يك ماهه كه عضو كوچيكي از خانواده دوست داشتني پاد پرس شدم.
واقعا واسم لذت بخشه خوندن مطالبي كه هميشه از كنارش راحت ميگذشتم و واسم اهميت نداشت.
هر روز به پاد پرس ميام به اميد يه بحث داغ و يه موضوع هيجان انگيز😍
تا موضوع باحال رو پيدا ميكنم چشمام برق ميزنه و به ذوق ميام.
گاهي هيچ نظري ندارم در موردشون ولي خوندن نظرات ديگران همون اندازه دلچسبه.
از همه مهم تر اينكه دلم گرمه كه اگه يه روز سوالي واسم پيش بياد، كلي آدم فهميده و با شعور و خوش ذوق هستن كه ميتونن به من بهترين مشاوره ها رو بدن

9 Likes

مطالب و نظرات مثبت کاربران.
امیدوارم مقاله ای در مورد مدیریت شهری و بعبارتی نحوه صحیح مدیریت کردن برای هر مدیری داشته
باشید، که هدف ما را به مسیر سرنوشت ساز روشن و گسترش بده.

4 Likes

۱- طراحی و ظاهر بسیار ساده و شیک و راحتی کار با آن. فعالیت در پادپرس به دلیل همین چیزهای کم برای من لذت بخش هست فعلا.
۲- وجود بخش کتاب خوانی
۳- ایمیل های اطلاع رسانی بسیار تر و تمیز و ساده
۴- پاسخ ها و عکس العمل های تقریبا فوری به مطالب نوشته شده.
۵- حل شدن مشکل لود صفحات در دیوایس های ios

6 Likes

تجربه مثبت و سازنده از حضور در کنار صاحب نظران در همه زمینه ها به دست آوردم . حیفه که بعضیا نظراتشون عملی نشه

5 Likes

مواجهه با اندیشه های مختلف که انسان را وا میدارد به اندیشیدن نو، طرز تفکر های جدید همفکری با جمعی و نقد بعضی، این کار را خیلی دوست دارم پادپرس را میتوان شهری از اندیشه دانست که خود در آن قرار داریم و هر لحظه ای با سوال و پاسخ جدید روبرو هستیم از دیدگاه های جدیدی، این است باعث جذب من در پادپرس.

7 Likes

چون آدمها چیزهاییو که دوست دارند باور میکنند،و دیدگاه بقیه با ما متفاوته

3 Likes

نمیدونم دقیقا…فکر کردم شاید بشه یه کم با آدمها معاشرت کنم.بدونم دنیای فکریشون چجوریه. اصولا آدم کم حرفی هستم خیلی سخت ارتباط برقرار میکنم و این موضوع جدیدا خودم رو آزار میده…برای مبارزه با انزوایی که توش هستم شاید

5 Likes

این اواخر این موضوع ذهنمو درگیر کرده: منی که اینقدر راحت میتونم افکار و مدل ذهنیمو در پادپُرس بروز بدم، چرا نمیتونم به همین راحتی در سایر شبکه های اجتماعی مثل فیسبوک، لینکداین و حتی راحتترینشون که اینستاگرامه، فعالیت کنم.(البته با درنظر گرفتن وجه اشتراک پادپُرس و شبکه های اجتماعی) یا به قولی چرا شبکه های اجتماعی برام اینرسی دارن ولی پادپُرس نداره. اگه از این موضوع بگذریم که در اینجا قسمتی از نقش ساخت پلتفرم رو بهعهده میکشم واقعاً انگیزه‌ی اصلی که منو جذب پادپُرس میکنه، چیه؟
در جواب به این سوال به نکات زیر رسیدم، خوضحال میشم اگه کسی تجربه مشترک یا نقدی داره اعلام کنه:

  • من خودمو آدم برونگرای عادی میدونم. یعنی نه خیلی زیاد افراطی و نه خیلی کم. یه چیزی اون وسطا. بروز دادن خودم رو کار چندان مشکلی نمیدونم مگه در یک وضعیت: در جاهایی که جو غالب، جو رقابتی شدیده، ترجیح میدم سکوت کنم. واقعاً آدمی نیستم که رقابت به معنی واقعی کلمه(منظور رقابتی که به بقیه ارزشها توجهی نشه و فقط به قصد بردن باشه)، زیاد تحریکم کنه. رقابت رو در حد بازی، جذاب میدونم.
    اگه بخوام ساده‌تر توضیح بدم: در محیطهایی که اکثر افراد مَنَم‌های وجودشون رو بروز میدن، زیاد نمیخوام حضور داشته باشم. شبکه های اجتماعی که فراگیری شدیدی دارن به نظرم این مشکلو دارن و به هیچ وجه هم قابل اصلاح نمیدونمشون. درواقع حضور درشون به غیر واسه رفع کنجکاوی، منفعت دیگه‌ای برام نداشته.
  • یکی از مهمترین ارزشهام، همونطور که قبلاً هم شاید در پادپُرس بروز داده باشم، یادگیری هستش. پادپُرس برام حکم جامعه و ابزاری هست که میتونم با فعالیت در اون مهارتها و دانش جدیدی رو فرا بگیرم. از مهارتهای نرم بگیر تا مهارتهای سخت.

:hole: تعریف پادپُرس واسه من: "مجموعه‌ای از عادی‌ترین آدمهای خاص.

اولین مشکلی که بهش برمیخورم، و البته الان خیلی کمتر شده، مهارت شخصیم در تبدیل این تجربه‌ها به نوشتاره. این کار قبلاً برام خیلی سخت بوده ولی الان شرایط بهتری رو دارم تجربه میکنم.

مشکلی که به نظرم هنوز از نظر ابزاری و یا جامعه رفع نشده مشکل شنیدن تجربه‌ی دیگرانه. هر تجربه ای که ثبت میشه حاوی یک سری اطلاعات خیلی مهم میتونه باشه، که ممکنه از چشم صاحب اون تجربه پنهون بمونه، یا اینکه مثل من در بیان خیلی از نکات ناکام بمونه. اگه امکانی بود که میشد از طریقش جزییات دقیقتری بدست آورد جوری که کسی رو نرنجونه و برعکس باعث تشویق افراد میشد، عالی میشد. فعلاً هیچ پیشنهادی واسه رفع این مشکل ندارم البته :grin:

3 Likes