کجا منتشر کنم؟ پادپرس یا ویرگول؟

اگر اهل نوشتن باشید خیلی فرقی نمی کند چه بستری در اختیار شما باشد، هر جایی می نویسید. اما برای منتشر کردن گزینه های مختلفی وجود دارد و این سوال را ایجاد می کند که کجا منتشر کنم؟


Photo by Ganapathy Kumar on Unsplash

ما در سنجاق نوشتن را خیلی ارزشمند می دانیم و زیاد همدیگر را به نوشتن تشویق می کنیم. نوشتن های شخصی و حرفه ای. معتقدیم نوشتن همراه با خود هزاران تجربه و دستاورد مثبت خلق می کند. اینجا نمی خواهم از فواید نوشتن بنویسم. شاید وقتی دیگر نظر خودم در این مورد را نوشتم. اما اگر دوست دارید در این مورد مطالعه کنید، نوشته ی فرید آیت را پیشنهاد می کنم.

اگر لاتین می نویسیم، احتمالا یکی از بهترین گزینه ها برای انتشار Medium است. اما اگر فارسی می نویسیم، چند گزینه وجود دارد. یکی از رایج ترین ها که اخیرا با استقبال خوبی هم مواجه شده ویرگول است. اما بستر دیگری به نام پادپرس هم وجود دارد که به نظر من یک مزیت اساسی دارد.

آشنایی من با پادپرس به حوالی سال 95 96 برمی گردد که اتفاقی با آن ها آشنا شدم و فرصت داشتم که مدتی در کنار لاله و سهیل و سایر اعضای تیم همکاری کنم.

پادپرس و ویرگول هر کدام ویژگی های مختلفی دارند که اینجا نمی خواهم به طور کلی آن ها را مقایسه کنم. بلکه تنها چند مورد از ویژگی های هر کدام برای منتشر کردن که برای من پررنگ تر هست را می نویسم.

ویرگول

ویرگول همان طور که در تگ لاینش هم یادآوری می کند می خواهد «جایی برای نوشتن و خواندن» باشد. حقیقتا هم هست. خوب هم هست. محصول به خوبی برای خلق این تجربه توسعه پیدا کرده و بستر مناسبی را خلق کرده تا مطلبی در آن نوشته، منتشر و خوانده شود.

اما جایگاه فیدبک و بازخورد در حاشیه است. به این معنی که به صورت پیش فرض مثل خیلی از بسترهای دیگر، فضا و امکانی برای بازخورد وجود دارد. اما محصول حول این ویژگی توسعه پیدا نکرده است. در واقع هدف اصلی در ویرگول این است که یک متن با تجربه ای مطلوب نوشته، دیده و خوانده شود. حالا اگر کسی هم نظری داشت می نویسد.

از جنبه سئو (که تخصص من نیست) فکر می کنم ویرگول جایگاه مطلوب تری دارد و به طور کلی بیشتر هم شناخته شده هست و احتمالا برای دیده شدن بیشتر مطالب شما، به خصوص در جستجوهای اورگانیک می تواند موثرتر باشد.

پادپرس

پادپرس می گوید «جمعی برای همفکری» است. فکر می کنم در این مسیر خوب پیش رفته است. محصول به خوبی سعی کرده بستری فراهم کند تا افراد مختلف بتوانند بر سر مطالب و موضوعات مختلف همفکری، گفتگو و تعامل کنند.

در پادپرس، شاید تمرکز بر ایجاد بهترین تجربه برای نوشتن و خواندن نبوده باشد، اما معتقدم تقریبا بهترین بستر برای همفکری، گفتگو، اشتراک ایده ها، نقد و تعامل سازنده است. اگر سری به پادپرس بزنید گفتگوهای زیادی را می بینید که حول موضوعات و مطالب مختلف شکل گرفته اند.

با توجه به این نکات،

تصور می کنم اگر کسی هدف اصلی اش از انتشار نوشته هایش همفکری و گفتگو با سایرین باشد، شاید پادپرس انتخاب بهتری برای او باشد. اما اگر هدف اصلی اش بیشتر دیده شدن یا حتی خوانده شدن باشد، احتمالا ویرگول انتخاب بهتری باشد.

در حین نوشتن متن، کنجکاو شدم که امتحان کنم ببینم واکنش به این متن در هر کدام چگونه خواهد بود، برای همین این متن را در هر دو منتشر می کنم.

همین پست در ویرگول

خوشحال می شوم هر جایی این متن را مطالعه کردید، نظرتان را با من و سایرین هم به اشتراک بگذارید.

10 Likes

بررسی خوبی بود و به نظرم چند نکته میشه اضافه کرد:

  • نوشته در ویرگول یا محیطهای از این دست، عملا مثل یک یادداشت هست و در زمان کمتر پخته میشه. ولی در پادپرس بسیاری از نوشته‌ها با بحث و حتی تداوم نوشتن، به تدریج با زمان پخته‌تر میشه. تقریبا مثل تفاوت آموزش با تحقیق میتونیم بهش نگاه کنیم.

  • نکته مهم: آیا جایی بهتر برای عملکرد هر کدوم هست؟ من در مورد پادپرس ندیدم، یا حداقل به سهولت پادپرس برای فارسی‌زبانان محیطی ندیدم ولی مثلا لینکدین یا توییتر رو به ویرگول ترجیح میدم. این رقابت میتونه هم مفید باشه و هم مضر، برعکس نبودن رقیب هم میتونه اثر متفاوتی داشته باشه.

  • در هر دو حوزه، ارزشمندی قابل ارزیابیه. به نظرم پادپرس پتانسیل تبدیل نوشته به ارزش رو بهتر فراهم میکنه. هرچند این ارزش رو باید با کمی سخاوت با دیگران هم به اشتراک بزارین، ولی در نهایت شانس به دست آوردن ارزشهای مختلف در محیط جمعی بسیار بالاتره. از لحاظ مدیریتی، ویرگول ارزش رو ساده‌تر برای سرمایه‌گذار فراهم میکنه ولی پادپرس پیچیدگی بالاتری داره. در عوض میزان ارزش قابل استخراج از ویرگول بسیار محدودتر از پادپرس خواهد بود.

  • پادپرس یک خاصیت منحصر به فرد داره که به باور من به خوبی به افراد منتقل نشده (این رو میزارم به پای چالشهایی که به دلایل مختلف با اون درگیر بودیم یا تیم کنونی با اون درگیر هستن): نقش فرد به عنوان پادپرسی فقط نوشتن نیست، با رشد در پادپرس، اثرگذاری عمیقتری میتونین ایجاد کنه که میتونه فراتر از نوشتن باشه. مثلا ردپای افراد قدیمی در تشکیل بخشهای موفق مثل کتابخونه یا اتاق تجربه‌های یا ایوان، تا زمان حیات پادپرس باقی میمونه! این به نظرم اهمیت بالایی داره، محیطی که در زمانی به فرد امکان رشد میده و بعد به فرد پخته شده امکان اضافه کردن خلاقانه امکانات رو میده.

  • البته در مقابل جایی مثل ویرگول مثل یک بازار ساده و سهله. این هم مزیت خودش رو داره. من کالای نوشتاری خودم رو میبرم با قواعد موجود میفروشم و از سودی که به دست میارم در جاهای مختلف استفاده میکنم.

باز هم اگر چیزی به ذهنم رسید، مطرح میکنم. ولی نکته: تقریبا در هیچ جامعه‌ای سبک پادپرس قادر نخواهد بود که همتراز با سبک ویرگول رشد کنه، ولی درصد قابل مشاهده در این سبک، میتونه نمادی از ارزش ذهنی سرمایه‌گذاری فکری برای حال و آینده باشه.

8 Likes

خب به عنوان کسی که هم پای ثابت نویسندگی در ویرگول بوده (حدود 3سال) و هم الان در پادپرس مشغول یادگیری از دوستانه، نظر شخصی خودم رو عرض می‌کنم:

مقایسه این دوتا با هم شاید کمی ظلم در حق پادپرس باشه!

امیدوارم فکر بد نکنین! چون منظورم به هیچ عنوان تخریب ویرگول نیست. چرا که هنوزم روزانه حداقل یکساعتی اونجا گشت و گذار می‌کنم و نمی‌تونم ازش دل بکنم (مثل خونه خودمه :slightly_smiling_face:) ضمن اینکه بخش اعظم دوستان خوب مجازیم رو مدیون ویرگولم.

اما: ویرگول، زمانی خیلی دوست‌داشتنی‌تر بود نویسندگان خوش‌فکر و خوش‌قلمی اونجا بودن که الان حضور فعالی ندارن.
زمانی بود که وقتی وارد ویرگول می‌شدیم شاید ساعت‌ها سرگرم بودیم (مخصوصاً برای شخص خودم که در هیچ شبکه اجتماعی فعالیت ندارم) چندین مطلب خوب قابل خوندن پیدا می‌کردیم. با بروبچه‌ها چاق سلامتی می‌کردیم. شب‌ها و روزهای بسیار خوب و تکرارنشدنی رو گذروندیم.

اما امروز وقتی واردش می‌شیم در بین انبوه مطالب تبلیغاتی (از تخلیه چاه گرفته تا محصولات خاک‌برسری! :grin:) چیز مفیدی (مثل سابق) برای خوندن پیدا نمیشه. ولی با این حال بازهم ویرگول دوست داشتنیه :slightly_smiling_face:

اما قضیه پادپرس کاملاً متفاوته که یوسف خیلی خوب درموردش توضیح داد:
مثلاً:

دقیقاً همینطوره. در ویرگول، هدف صرفاً نوشتنه. من خودم هیچ مطلب زیر هزار کلمه اونجا نداشتم. اما در پادپرس یک خط سوال می‌تونه اونقدر چکش‌کاری و پخته بشه که در نظام فکری سوال‌کننده تغییر اساسی ایجاد کنه.
البته تفاوت کیفیت و کمیت هم مطرحه.
ما در پادپرس ممکنه برای یک سوال به تعداد انگشتهای دست پاسخ دریافت کنیم، اما در ویرگول حتی بالای 100 کامنت
اما این کجا و آن کجا :slightly_smiling_face:

ما در ویرگول یک پست می‌ذاشتیم و کلی کامنت به‌به چه‌چه دریافت می‌کردیم و یک ماه بعد هم هیچ یادی ازش در خاطرمون نمی‌موند. اما در پادپرس، سوالات تاریخ انقضاء ندارن و بدون اغراق بگم:
بعضی پرسش و پاسخ‌ها در پادپرس هست که خودش به اندازه یک کتاب مفید برامون ارزشمنده. مثل حلقه گمشده نان و تفکر که گذاشتم سر فرصت با دقت بخونم.

درنهایت اگه قرار باشه به زبون خودم (عامیانه) و بطور کلی مقایسه‎ای بین این دوتا عرض کنم:

پادپرس مثل یک فروشگاهِ برند در یک بازار تجاری شیک و لاکچریه که روزانه شاید 3 نفر هم برای خرید اونجا نرن.
ویرگول مشابه یک بازار محلّی شلوغ با انبوه دستفروشانه.

پ.ن:
یادمون نره، اکثر ما هرچقدر هم پولدار و لاکچری باشیم و تمام خریدهامون برند باشه، اما همچنان دلمون واسه محیط خاص و زندۀ بازارهای محلی تنگ میشه :grinning:

6 Likes

یه مزیت رقابتی در مورد پادپرس وجود داره که اینجا نمی‌گم :grin: چون مزایای رقابتی باید کشف بشن :wink:
ولی تفاوتی که به نظر من بین پادپرس و ویرگول وجود داره شبیه تفاوت بازار بورس و مسکنه. شاید محتوای شما در پادپرس یک موضوع بلند و دنباله‌دار (دست کم از ابتدا) نباشه. اصلا شاید فقط از جمله پرسشی تشکیل بشه. اما پادپرس ارزش این سرمایه‌های کوچک‌کوچک رو به رسمیت می‌شناسه. همون پرسش کوچک رو مثل گلوله برفی بزرگ می‌کنه. و اون سرمایه اندک رشد می‌کنه و به نتیجه می‌رسه.
و همون طوری که گفته شد پادپرس جای کنکاش هست. شما چیزی رو نمی‌دونید و به همین خاطر به پادپرس میاید که بفهمید چی هست. یا بهتره بگم به بازخورد نیاز دارید تا به نتیجه برسید.
اما در ویرگول ما یادگیری رو از طریق جمع‌آوری مطالب به دست میاریم.
من به شخصه فکر می‌کنم موضوعات پادپرس کمی سنگین هستند. چالش‌هایی هستند که از تنها طریق گردآوری اطلاعات قابل دستیابی نیستند. مثلاً موضوعی که من رو درگیر کرده بحث قرارداد هست. این موضوع نه فقط قابل گردآوری نیست، بلکه اصلا حقوق‌دانی رو ندیدم که بتونه به سادگی راجع بهش توضیح بده. این یک پنبه‌ای هست که هنوز در جامعه ما حلاجی نشده.
و نکته بعدی اینکه فرضا اطلاعاتی در سایت‌های دیگه در مورد چنین چیزی نوشته بشه، پادپرس این موضوع رو هم میاره و شروع می‌کنه به حلاجی کردنش.
به عبارتی می‌تونم بگم اگر ویرگول محتوا رو منتقل می‌کنه و در ذهن مخاطب به اطلاعات تبدیل میشه، پادپرس مواد اولیه‌اش اطلاعات هست. و خروجی اون دانش، یعنی ارتباط بین اطلاعات هست.
اطلاعات توی پادپرس پاره‌پاره میشه. ولی این اتفاق در وبلاگ‌های محتوایی انجام نمیشه. چون اعتبار کامنت از محتوای اصلی خیلی کمتره.

6 Likes

این رو من نمیدونستم چون خیلی جذب ویرگول نشدم (شاید کمی ناشی از تعصب نسبت به پادپرس باشه وگرنه به طور عموم محیطی قابل احترامه) ولی در نهایت همون داستان بیزنس و تبدیل ارزش به نکته مثبت برای افراده. من فکر میکنم از این لحاظ ویرگول بدشانسه که در ایران ایجاد شده چون دیجیتال مارکترهای ایرانی (عموما و نه الزاما همه) ابتدایی‌ترین اصول بازاریابی و بازارسازی رو یا نمیدونن یا در نظر نمیگیرن. همین باعث میشه که به جای تبلیغ با برند شخصیتی در ویرگول، به اسپم رو بیارن و محیط رو به نابودی بکشونن! قبل از ورودم به تیم پادپرس، یکی از قوانینی که بسیار برام جالب بود و جذبم کرد، سیاست صریح ممانعت از اسپم و تبلیغ مضر در پادپرس بوده. میتونه بگم که با این سیاست برای سالها حیات حداقلی و موثر پادپرس تضمین میشه.

این بحث من رو یاد دوران اولیه شروع فعالیتهایی از این دست در ایران میندازه که سایت بسیار خوشدستی مثل کلوب ساخته شد که بسیار کیفیت بالایی از نظر مدیریت و ساختار داشت. ولی تقدیر و طوفان حوادث اون سالها، اون رو عملا نابود کرد. اتفاق غم‌انگیزی که شاید روی کل فعالهای مجازی ایران تاثیر منفی گسنرده‌ای داشت و عملا نشون داد که ریسک سرمایه‌گذاری بر روی این تیپ فضاها در ایران بسیار بالاست!

4 Likes

کلوب بر اساس تقدیر ساخته شد. و اون هم بسته شدن فیسبوک بود. کلوب به نظر من موبوگرام زمان خودش بود.

بله، یک مزیت اصلی در ویرگول پول هست. اگر این رو پادپرس هم به دست بیاره، به نظر من می‌تونه برای نویسندگان و چالشیان ارزشمند بشه.
و اما چطور میشه یک نوشته چالشی رو ارزشگذاری کرد؟ تعداد لایک، تعداد پاسخ، تعداد بازدید و یا مددت زمان پرداختن کاربران به اون نوشته… متریک در اینجا چی هست که بشه با اون سود جذب شده رو پخش کرد؟

به نظر من پادپرس نیاز به دسته‌بندی‌های بیشتر داره تا بتونه تبلیغات هوشمند بهتری رو بذاره.

تبلیغات در ویرگول هم امروز شاید مسخره باشه که قطعاً هست. اما گذاشتن تبلیغات به نظر من شجاعت و جسارت می‌خواد و به مرور این تبلیغات بتونه هدفمندتر و اثرگذارتر و جذابتر باشه.

4 Likes

فکر نمی‌کنم به خاطر تعصب باشه. ضمن اینکه حداقل برداشتم از شخصیتی مثل شما در همین مدت کوتاه اینه که گرفتار تعصب نیستین :slightly_smiling_face:
ویرگول جذابیتش برای کسانیست که عشق نوشتن دارن. خیلی از وبلاگنویس‌ها مهاجرت کردن به ویرگول. خیلی‌ها هم در کنار وبلاگشون، در ویرگول هم می‌نویسن.
فکر کنم شما گرفتار این مصیبت (عشق به نوشتن) نباشین. وگرنه ویرگول براتون جذاب میشد.

از طرف دیگه ویرگول (برخلاف پادپرس) جایی برای بحث‌های باکیفیت نیست.
شاید بشه گفت یه جورایی پاسخ به راننده تاکسی درونمون باشه که دوست داریم بحث سنگین کنیم و آخرشم بگیم کار خودشونه! :sweat_smile: :sweat_smile:
ولی محیطش خیلی صمیمانه هست (برخلاف پادپرس که یه خورده خشکه و باید با کت‌شلوار توش رفت و آمد کنیم) :slightly_smiling_face:

5 Likes

خیلی جالبه
آخه اسمشون هم این رو می‌طلبه
من فکر می‌کنم مدیران پادپرس خیلی تلاش کردن محیط رو از حالت کت شلواری بیرون بیارن.
ولی نحوه بیان اسمشون. پادپرس، شبیه یه موجود افسانه‌ای بالای یه کوه که خیلی بزرگه. پاااااادپرررررررسسسسسس
ولی ویرگول گوگولیه
مثلا فکر کنین چند نفر که می‌خوان برن ویرگول: چندتا جوون شیطون و شاد توی کافه بودن، چندتا چیپس میخرن میرن ویرگول. بچه‌ها بریم ویرگول
حالا اونهایی که میخوان برن پادپرس. کسایی هستن یه کم صبورتر، تعدادشون هم قطعاً کمتره. مثلاً سال بالایی‌های دانشگاه، نفری یه قهوه میخرن. ولی چون اسم پادپرس خیلی انرژیش زیاده مجبورن یواشکی بگن بریم پادپرس. زیر چشمی هم قبلش چشمای بقیه رو میپاد که مطمئن بشه بقیه هم میان.

5 Likes

من که فکر نمیکنم کت و شلوار لازم باشه! با تی‌شرت و شلوارک هم میشه توی پادپرس بود حتی باحالتر هم میشه :grin: بحث سنگین هم میشه کرد با همون تیپ، بازی و شوخی هم میشه کرد (همین ایوان اساسا برای کارهای کاملا غیرجدیه و من وقتی بحث جدی توش می‌بینم عصبانی میشم :grin:)
ولی این نکته هم هست که نبودن فضا برای بحثهای سیاسی عامه‌پسند (هم به دلیل عدم تولید ارزش ماندگار و هم به دلیل خطری که احتمالا قبول دارین)، رقابت‌پذیری پادپرس رو در این دوران پرتنش پایین میاره. پیشنهاد بدی نیست که یه بخش درست کنیم: تاکسی پادپرس :grin: بعد این بحثها توش باشه و وقتی فرد بیرون میره همه رو پاک کنیم :joy:

5 Likes

من همیشه در ارزیابیهایی که مینوشتم متریک ترکیبی استفاده میکردم. لازم نیست که ذهنتون رو به یک متریک محدود کنین: فرض کنین تیم بخواد یک عدد بین ۰ و ۱ انتخاب کنه تا بگه من الان میخوام این درصد رو برای رشد هزینه کنم و درصد باقیمانده برای سرمایه آینده. عدد اول در امتیازهای فوری ضرب میشه: مثل لایک تعداد پاسخ و … . عدد سرمایه‌گذاری در کمیتهای مثل ماندگاری کاربر، مشارکت موثر یا … که کمتر به شکل آنی به چشم میاد ولی سرمایه بلندمدت هستن. این امتیاز میتونه معیاری برای اثرگذاری باشه و تا حدی به نتیجه ترکیبی مناسبی از حال و آینده منجر بشه. در زمانهای مختلف ممکنه ترکیب عوض بشه ولی بهتره اونقدر نوسان نداشته باشه که کاربران بلندمدت یا پرشور و هیجانی رو زده کنه.

تا اونجا که یادمه کلوب قبل از فیلتر فیسبوک در حال رشد بود. در واقع کلوب از اورکات الهام گرفته بود و نه فیسبوک. درسته که بعد از اون استقبال بسیار زیاد شد، ولی اتفاقا همون باعث عدم کنترل و مشکلات بعد از اون شد. اگر چند وقتی در مدیریت سایتهای فروم-مانند فعالیت کنید، دقیقا میتونین حس کنین که رشد ناگهانی یکی از خطرناکترین اتفاقاتیه که میتونه از نظر مدیریتی بیوفته و حتی ممکنه منجر به از دست رفتن همه‌چیز بشه.

من البته هستم ولی بالا و پایین داره حسم نسبت به نوشتن. بیشتر جاهایی مثل لینکدین از زمانهای بسیار قدیم و توییتر این تیپ فعالیتها رو دارم.

5 Likes

اتفاقا یک هفته است که بعد مدت‌ها به پادپرس برگشتم. داشتم فکر می‌کردم چطور می‌شه که پادپرس از فضایی که داره برای انتشار محتوای ارزشمند استفاده کنه. ویرگول بستر خوبیه اما برای کسانی که همه جزو اکوسیستم‌های کسب‌و‌کاری هستند یا اهل فضای مجازی. اما من معتقدم پادپرس فضای بیشتری برای تعامل با جامعه عام و اهل تفکر و مطالعه کردنشون داره.

4 Likes

به نظر من فرق جدی پادپرس با ویرگول ، همانطور که برخی دوستان اشاره کردند ، اینکه در ویرگول فضای مونولوگ حاکمه. فرد یک تریبون داره که میتونه دیدگاه و محتوای خودش رو منتشر کنه یا بازاریابی کنه و خلاصه هرکاری که شما نیاز به میکرفونی دارد تا افراد رو جلب کنید بدون اینکه الزاما نیازی به دریافت بازخورد سریع داشته باشیم.

اما فضای پادپرس دیالوگی است و به همان میزان که من سوال می‌پرسم ، که در برخی مواقع این سوالات در حقیقت برای سنجش یک دیدگاه یا بیان دیدگاه خودم هستند ، دوستان و دیگران نیز میتوانند در بحث شرکت کنند و فضای دیالوگ شکل میگیره و از تبادل نظراته که پادپرس هویت پیدا میکنه. به همین دلیل در پادپرس فضای تک‌گویی شکل نمیگیره و میزان مطالب هرز خیلی کم منتشر میشه چون این مطالب به سرعت نقد میشن اما این فضا در ویرگول نیست.

به همین دلیل ممکنه ویرگول کاربران بیشتری جذب کنه ولی این خطر رو داره که به مرور آکنده‌ از مطالب هرز و بی‌محتوا بشه و همین روی حضور سایر کاربران میتونه تاثیر بگذاره. اما پادپرس شاید به همون اندازه کاربر نداشته باشه اما چون فضا بر انتشار مطالب هزر محدوده ، کیفیت محتوایی به مراتب بهتری نسبت به ویرگول ایجاد میکنه و ماندگاری کاربرانش بیشتر خواهد بود.

3 Likes

خیلی ممنون از توضیحاتتون .
فکر میکنم حرف دل خیلی ها رو زدین!
من خودم خیلی علاقمندم در باره کسب و کار بنویسم.
برخی از مطالب رو هم در ویرگول میگذارم . ولی نتیجه مناسبی از تعداد بازدید و غیره حاصل نشده.
مخصوصا این “طرح افزایش بازدید” ، که به معنی خرید بازدید است، به ریزش علاقمندان و نویسندگان ویرگول خواهد انجامید.

1 Like