یک گفتگوی خوب دو طرفه در فضای نوشتاری مثل پادپرس چه طور شکل می‌گیره؟

کسی هست که ادعا کنه همیشه تونسته در گفتگوی حضوری یا تلفنی منظورش رو خوب و کامل بیان کنه یا منظور دیگران رو خوب و درست برداشت کنه؟
اگه فرصت گفتگو کوتاه باشه، خودمون می‌مونیم و داستان داوری خودمون‌:

چرا این رو گفتم یا نگفتم؟
کاش این رو هم می‌گفتم!
کاش اون جور می‌گفتم یا نمی‌گفتم!

. . .
و طرف مقابل:

چرا این رو گفت؟
منظورش دقیقا چی بود؟
نکنه می‌خواست . . . ؟
. . .

تازه در گفتگوی حضوری و تلفنی به ظاهر، ابزار و امکانات بیشتری داریم، مثل:
نوع نگاه
زبان بدن
لحن و نحوه ادای جمله‌ها

اما باز هم خطاها باقی است.
رو این حساب کلی مطالعه و آموزش برای گفتگو و مذاکره موثر شکل گرفته.

خود من به مرور زمان و با تجربه مهارت‌های گفتگو رو بهتر کردم و هنوز دوست دارم یاد بگیرم. حذف تنش‌ها و نشخوارهای ذهنی حین و بعد از بعضی گفتگوها راحت نیست، و چون دو طرفه است فقط با تلاش‌های یک طرف کار خوب پیش نمیره.

گاهی فکر میکنم با گفتگو در فضای نوشتاری راحت‌ترم، چون اغلب موقع نوشتن متمرکزتر هستم و امکان اصلاح وجود داره.

اما امکانات دیگری که به رسوندن مفهوم کمک میکنه نیست، و فکر میکنم احتمال برداشت اشتباه زیاد میشه، نظر شما چیه؟

چطور می‌تونیم در فضاهای نوشتاری، مثل پادپرس گفتگوهای بهتری داشته باشیم؟
چه موانعی رو باید حذف کنیم؟ چه ابزارها و مهارت‌هایی می‌تونن بهمون کمک کنند؟

2 Likes

والا دو تا نكته به نظرم ميرسه:

  • نبايد خيلى سخت بگيريم، قرار نيست با يه گفتگو اپولو هوا كنيم! اگه منظور درست منتقل نشه مگه چى ميشه؟

  • شخص شروع كننده يه گفتگو، بهتره هدف از گفتگو رو همون اول مشخص كنه. مثلا با يكى از دوستان بعد از چالشهاى بسيار به اين نتيجه رسيديم كه تو گفتگوى رودررو هشتگ بذاريم:

    • هشتگ+گوش: فقط ميخوام به حرفام گوش بدى تا ذهنم مرتب شه. پس لطفا اظهارنظر و قضاوت نكن. سوال هم نپرس. گوش كن!

    • هشتگ+نظر: ميخوام نظرت رو در اين باره بدونم.

    • هشتگ+بحث به قصد فهم بهتر موضوع: هر سوال و نظرى به ذهنت ميرسه مطرح كن و بحث رو واگرا كن.

در پادپرس بيشتر اوقات، فارغ از نياز پرسنده، هشتگ+بحث پيش مياد. اين خوبى هاى خودش رو داره، صرفا براى كسى كه دنبال نتيجه گرفتنه كمى حوصله سر بره. يعنى پروفايل هاى اكسپلورر، سوشالايزر و گريفر رو جذب ميكنه، ولى اچيورها رو نه.

3 Likes