آموزش و پرورش؟ چرا و چگونه؟

رفتار_حرفه‌ای

#1

آموزش یکی از مهم ترین روند های رشد جامعه انسانی و از دلایل اصلی متمدن ماندن این جوامع است.
پرورش که در کشور ما در کنار آموزش نشسته به نظر من می تواند به معنای یافتن استعداد های حاصله از آموزش و کمک به شکوفایی این استعداد ها باشد.

تمامی این متن نظر شخصی بنده نسبت به این موضوع مهم است

1. سن و سال در آموزش:

اینکه آموزش باید از چه سنی شروع شده و تا چه سنی ادامه پیدا کند جواب های بسیاری دارد اما به اعتقاد من، آموزش از روز اول زندگی هر نوزاد شروع شده و تا سنین بالا و کهنسالی (قبل از زوال عقل) ادامه می یابد.

همانطور که یک خردسال به صورت غریزی برای برقراری ارتباط اقدام به یادگیری زبان و راه ارتباطی با دیگر افراد می کند می توان نتیجه گرفت که ذهن بشر از ابتدا آماده یادگیری و بهره برداری از این آموزش ها است.

اما باید متذکر شد که هر آموزشی در زمانی خاص بیشترین تاثیر گذاری را خواهد داشت. به طور مثال یک خردسال می تواند زبان و مکالمه به هر زبانی را بسیار سریع تر از یک نوجوان یا فرد بالغ در بر گیرد زیرا نیاز به این دانش غریزه خردسال را به سمت این موضوع سوق داده و روند یادگیری را سرعت می بخشد.

پس دانستیم که می توان در هر سنی آموزش را ادامه داد و بازدهی مناسبی دریافت کرد.

2. عناوین آموزشی

در دنیای ما موضوعات بسیاری برای یادگیری وجود دارد که هر کدام شاخه ای از شاخه های اصلی درخت آموزش هستند.
یادگیری مباحث پایه، همواره از توجه خاصی بهره مند بوده و مدیران آموزشی تمرکز ویژه ای بر روی مباحث پایه دارند و دلیل این موضوع این است که شخص یادگیرنده بتواند با استفاده از این مفاهیم به رویکردی مناسب در زمینه علاقه ها و خواسته های خود برسد و قدرت انتخاب را بر اساس علایق و سلایق درک کرده و اهدافی را برای خود مجسم و انتخاب کند. در ادامه در مورد این مباحث بیشتر توضیح خواهم داد.

به طور خلاصه مواردی که در نظام آموزشی یک شخص می تواند در بر بگیرد شامل :

علوم پایه
علوم اجتماعی
علوم هنری
علوم جنسی
علوم اقتصادی
علوم ورزشی
علوم جهان بینی
علوم تکنولوژی
و … (پیشنهاد دهید)

خواهد بود که هر کدام از این عناوین در زمانی خاص و در شرایط و دستور العملی عقلانی ممکن خواهد بود.

3. فضای آموزشی

هر انسانی از ابتدای زندگی خود در حال آموزش دیدن است و این امر را از خانواده آغاز کرده در مدرسه و جامعه تمرین و ارائه می کند. مهم ترین بخش در آموزش بدون هیچ بحثی خانواده است و دلایل آن را بارها به چشم دیده و با عقل درک کرده ایم. پدر، مادر و اعضای خانواده از اولین افرادی هستند که خردسال به صورت غریزی به آنها اعتماد کرده و رفتار آن ها را بررسی کرده، درست پنداشته و تکرار می کند.
لذا در بحث آموزش برای هر شخص می توان از 1 الی 2 سال قبل از تصمیم والدین به بچه دار شدن اقدام نمود و با آموزش والدین بذر آموزش خردسال در راه را کاشت.

بعد از خانواده، مدرسه از نقشی بسیار مهم برخوردار است و جامعه ای کوچک، کنترل شده و در سطح درک کودک را برای او به نمایش می گذارد و در کنار این مهم ، به آموزش علوم مختلفی می پردازد. آرامش روانی در بحث یادگیری و آموزش از اصلی ترین دلایل یادگیری بهتر کودکان است که متاسفانه در ایران افراد بالغ هم رنگ این آرامش را ندیده اند و این نا آرامی ها بر روی ذهن کودک تاثیرات مخربی را بر جای می گذارد.

اینکه فضای آموزشی باید چه ویژگی هایی داشته باشد را در ادامه بررسی خواهیم کرد. (بزرگی صورت مسئله مانع توضیح زیاد بنده می شود اما در ادامه تمامی این موارد را توضیح خواهم داد)

4. محتوای آموزشی

در ابتدا عناوین آموزشی را بررسی کردیم که می توانند گستردگی زیادی بسته به هدف آموزش و آموزشگاه داشته باشند.
محتوا یکی از مهم ترین بحث ها در زمینه آموزش و آموزش پذیری است و بسته به سن آموزش گیرنده، باید شاکله متفاوت و ساختاری مرتبط با سن و درک آموزش گیرنده داشته باشد. در عصر تکنولوژی و رسانه ، محتوای تولید شده می تواند شکل های متفاوتی داشته باشد و از راه های بسیاری آموزش را به ذهن یادگیرنده منتقل کرده و هدف گیری را برای یادگیرنده آسان تر کند. همچنین با داشتن محتوای آموزشی غنی و استاندارد هرگز شاهد افت بی دلیل و عدم علاقه فرد به یادگیری نخواهیم بود زیرا غریزه یادگیری در انسان بسیار قوی تر از چیزی است که به یک علاقه نداشتن به یادگیری ساده ختم شود! علاقه نداشتن در واقع بهانه ای برای فرار از روند آموزشی نامتناسب با شخصیت و سطح توانایی شخص یادگیرنده است.

منتظر نظرات شما عزیزان هستم و بعد از دریافت چندین نظر، موضوع را ادامه داده و در نهایت در کنار شما عزیزان ساختاری از روند آموزشی غنی و صحیح را (از دیدگاه خودم) ارائه خواهم داد.

ممنون از وقتی که برای مطالعه و مشارکت در این موضوع بسیار بسیار مهم صرف می کنید.


#2

نکته جالب و ساده‌ای بود. ایده‌های تازه و جذابی در این دیده میشه، کمی بیشتر در مورد این قسمت توضیح میدید؟


#3

حتما
هدف من از راه اندازی این موضوع بررسی کامل و نتیجه گیری جامع برای این موضوعه
تا بتونیم روزی عملیاتیش کنیم (حداقلش برای خودم) :muscle:


#4

پیشنهاد میکنم برای مسیر دادن به ذهن آدمها برای نظردهی، اول سئوالات خوب مربوط به موضوع رو بیارید تا ذهن آدمها شروع به کار کنه، بعد توضیحاتتون (که خیلی باکیفیته) میتونه کمک کنه به نظرات بهتر!


#5

چشم حتما در ادامه سوالاتی رو در پایان مطرح می کنم ممنون از راهنماییتون :ok_hand:


#6

خب دوستان عزیزم چند تا سوال رو مطرح می کنم جواب هایی که خودم بهشون رسیدم رو هم می گذارم شما هم به این سوالات پاسخ بدید تا به نتایج بهتری برسیم.

1.چه آموزش هایی جزو ملزومات آموزشی برای تکامل یک خردسال به یک انسان کامل (complete human) است؟

طبق مستندات، اولویت اولیه هر انسانی در هر دوره تاریخی زنده ماندن (survival) است. در جوامع متمدن امروزی (سوییس، ژاپن) ، اولویت زندگی از رفاه ( مسکن ، خوراک ، پوشاک ، س.ک.س ) خارج شده و به مرحله دوم نیاز های بشری نزدیک تر شده است. مراحل نیاز های بشر عبارت اند از: (متن زیر از ویکی پدیا استخراج شده است.)

  • نیازهای زیستی: نیازهای زیستی در اوج سلسله‌مراتب قرار دارند و تا زمانیکه قدری ارضا گردند، بیشترین تأثیر را بر رفتار فرد دارند. نیازهای زیستی نیازهای آدمی برای حیات خودند؛ یعنی: خوراک، پوشاک، غریزه جنسی (سکس) و مسکن. تا زمانی که نیازهای اساسی برای فعالیت‌های بدن به حد کافی ارضاء نشده‌اند، عمده فعالیت‌های شخص احتمالاً در این سطح بوده و بقیه نیازها انگیزش کمی ایجاد خواهد کرد؛

  • نیازهای امنیتی: نیاز به رهایی از وحشت، تأمین جانی و عدم محرومیت از نیازهای اساسی است؛ به عبارت دیگر نیاز به حفاظت از خود در زمان حال و آینده را شامل می‌شود؛

  • نیازهای اجتماعی: یا احساس تعلق و محبت؛ انسان موجودی اجتماعی است و هنگامی که نیازهای اجتماعی اوج می‌گیرد، آدمی برای روابط معنی‌دار با دیگران، سخت می‌کوشد؛

  • احترام: این احترام قبل از هر چیز نسبت به خود است و سپس قدر و منزلتی که توسط دیگران برای فرد حاصل می‌شود. اگر آدمیان نتوانند نیاز خود به احترام را از طریق رفتار سازنده برآورند، در این حالت ممکن است فرد برای ارضای نیاز جلب توجه و مطرح شدن، به رفتار خرابکارانه یا نسنجیده متوسل شود؛

  • خودشکوفایی و خودانگیزشی: یعنی شکوفا کردن تمامی استعدادهای پنهان آدمی؛ حال این استعدادها هر چه می‌خواهد باشد. همان‌طور که مزلو بیان می‌دارد: «آنچه آنسان می‌تواند باشد، باید بشود».
    منبع : ویکی پدیا

خب با توجه به نیاز های انسانی می توان بسیار راحت با بررسی تمامی 63 مدل شخصیت روانی انسان ها ( در دنیا 63 تیپ شخصیتی وجود دارد که می توان با بررسی این 63 مورد تمامی حدودا 8 میلیارد نفر را در بر گرفت ) راه و روش آموزشی کامل و جامعی را تدوین کرد که در آن آموزش گیرندگان بتوانند با استفاده از این آموزش ها هدف یابی کرده و به دنبال هدف خود قدم بردارند.

خب حالا به صورت کلی نیاز های آموزشی هر فرد عبارت اند از :

آموزش به والدین : که شامل آموزش رفتار شناسی کودک ، نوع رفتار با کودک ، آیا بچه دار بشویم یا نه ، شرایط ضروری که باید قبل از بچه دار شدن محیا شود ، چگونه با فرزند خود ارتباط بگیریم ، مهر پدری ، مهر مادری ، تربیت عقلانی فرزند ، شرایط رشد طبیعی ، نیاز های کودک و … (یکی از مهم ترین بخش های شکل گیری هویت فردی هر خردسال ، آموزش به والدین آن خردسال است) زمان پیشنهادی برای این آموزش بین 1 الی 3 سال قبل از باروری است.

آموزش اولیه : که شامل بیان ، گویش ، حرکت ، کمیت ها ( کمتر ، بیشتر ، بزرگتر ، کوچک تر و … ) ، احساسات ( علاقه ، ترس ، نفرت ، شادی ، غم و … ) و مواردی چند از عناوین تربیتی نظیر برقراری ارتباط برای رفع نیاز ( نیاز به خوراک ، نیاز به دستشویی رفتن ، نیاز به خواب ، نیاز به محبت ) است. والدین کودک باید بدانند زمانی که کودک موضوعی را از آنها مخفی می کند به علت نداشتن اعتماد یا اطمینان کافی در مورد آن مسئله است و این موضوع یکی از آسیب زننده ترین موضوعات در زمینه ارتباط کودک با والدین خواهد بود. زمان پیشنهادی برای طی کردن این آموزش ها از روز اول زندگی تا 2 الی 3 سالگی (بسته به ضریب هوشی کودک) است.

آموزش علوم پایه: وقتی از علوم پایه صحبت می شود همه یاد ریاضی ، فیزیک ، شیمی و امثالهم می افتند که تا حد زیادی غلط است. علوم پایه شامل علوم هنری ( موسیقی ، نقاشی و … ) علوم اجتماعی ( مردم ، عادت ها ، رفتار ها ، واکنش ها ، تابو ها و …) علوم ارتباطی ( عشق ، دوستی ، رفاقت ، برادری و …) علوم جهان شناسی و فلسفی ( اینجا کجاست ، ما چه هستیم ، به کجا می رویم ، چرا هستیم ، از کجا آمده ایم و … ) است. برخلاف تصور همگان که کودک موجودی ناتوان در تحلیل ، یادگیری و بررسی است، کودکان آماده ترین ذهن ها برای بررسی 100% پربازده تر از افراد بالغ را دارا هستند زیرا ناخودآگاه آنها با عادت ها و اتفاقات روزمره پر نشده است و دید بهتری نسبت به مسائل خواهند داشت. زمان پیشنهادی برای این آموزش ها سنین 3 الی 5 سال است.

آموزش ورود به جامعه: کودکان در کشور ما از سن 6 سالگی (پیش دبستانی) به تنهایی وارد جامعه می شوند. (با مهد کودک موافق نیستم. یکی از شرایط ضروری برای بچه دار شدن آمادگی گذراندن حداقل 10 سال با فرزند خود است و کودک بیشتر از مراقب به مادر و پدر خود احتیاج دارد). کودک باید از جامعه آگاه شود. از خطراتی که ممکن است در کمین او باشند، راه مقابله با این خطرات ، مشکلات احتمالی (جا ماندن از سرویس ، دیر کردن والدین برای بردن کودک از مدرسه و … ) را بلد باشد. بتواند مشکلات را از نظر بزرگی و کوچکی بررسی کرده و برای آنها راه حل هایی را ارائه کند و مطمئن باشد که خانواده با تمام توان پشتیبان او خواهند بود. این اطمینان به کودک شجاعت کافی برای امتحان مسیر های جدید و ریسک دار را می دهد و باعث شکل گیری هویت فردی قوی تری در کودک می شود. زمان پیشنهادی برای این آموزشات سنین 5 الی 9 سال خواهد بود.

ادامه بحث رو فردا می نویسم براتون فقط آخرین نکته اینکه تربیت، به جنسیت فرزند شما ربطی ندارد و تنها تفاوت آن در آموزش مسائل جنسی است.

مبحث فردا در مورد :

ادامه موضوع قبلی

1.چه آموزش هایی جزو ملزومات آموزشی برای تکامل یک خردسال به یک انسان کامل (complete human) است؟

و

2. چه آموزش هایی جزو ملزومات آموزشی در دنیای آینده است؟

است. نظرات خودتون و پاسخ هاتون رو برام بگذارید.

ممنون از وقتی که بابت مطالعه و پاسخ دادن به این موضوع مهم صرف می کنید.


#7

مطلبی که در حال تنظیمش هستین، نسبتا منسجم و حساب شده هست، ممنون از به اشتراک گذاری اون. در حد خودم بعضی چیزها رو از روی مشاهده، تجربه، و دانش موجود در وب به مرور به اشتراک میذارم:

سن و سال مدرسه در کنار سن و سال آموزش مهمه.

مقاله‌ی خوب در این باره پیدا نکردم، ولی در این نوشته از بیزینس‌اینسایدر مطرح کرده که اگه بچه‌ها یک سال دیرتر به مهدکودک برن، در سنین ۷ تا ۱۱ سالگی کنترل بهتری روی خودشون دارن. در ضمن اینکه مدارس فنلاند که به بهترین سیستم آموزشی دنیا معروف هستند، بچه‌ها می‌تونن از سن ۸ سالگی مدرسه رو شروع کنن و پیش از اون اکثرا مشغول بازی و کار روی مهارت‌های اجتماعیشون هستن.


چه آموزه‌هایی برای کودکان؟

در موضوع کودکان ما برای زندگی در جامعه‌ي امروز به چه مهارت‌هایی نیاز دارند؟ افراد دیدگاهشون رو برای بعضی از مهارت‌های مورد نیاز کودکان بروز دادن؛ از جمله نوشتن، شنیدن، و انتخاب کردن.


قرار هست در هفته سوم تیرماه در پادپُرس بعضی سوالات حوزه‌ي آموزش که برای افراد مطرح بود، در میزگرد مجازی نُوآ۰۰۹[1] به گفتگو گذاشته بشه. از دل این موضوع هم سوالات خوبی قابل اضافه شدن به بانک پرسش‌ها هست. نظر دبیر پرسشگری پادپُرس در این باره چی هست؟ @leila


  1. https://padpors.com/c/Nova/Education ↩︎


#8

ممنونم از حمایتتون حتما استفاده می کنم :ok_hand::ok_hand:


#9

درسته که ماه بارش پرسش تموم شده اما در اتاق نوآی آموزش بازه و بنظرم کسی بدش نمیاد جناب @Jalal_Razavi هم تو لیست پرسنده‌ها قرار بگیرن و دیدگاهشون به صورت پرسش در روال رقابت بیوفته و به مرحله نهایی که انتخاب برای میزگرد هست برسه.
البته با انرژی بالایی که ایشون در ابتدای حضورشون در پادپرس نشون دادن، حتماً در میزگرد هم خودشون جز فعالان خواهند بود.


#10

باعث خوشحالیه که هر کمکی از دستم بربیاد انجام بدم :ok_hand::pray:


#11

مکاتبه سوم

خب همونطور که قرار گذاشتیم در ادامه ابتدا به موضوع

1.چه آموزش هایی جزو ملزومات آموزشی برای تکامل یک خردسال به یک انسان کامل (complete human) است؟

میپردازیم. بعد از پایان دوره 60 ساله زندگی فردی ( در این مبحث تا حدود سن 20 سالگی بررسی خواهد شد و ادامه این دوره در مبحث دیگری پیگیری خواهد شد )، موضوع

2.چه آموزش هایی جزو ملزومات آموزشی در دنیای آینده است؟

رو دنبال می کنیم و در انتها به بررسی نظرات دوستان می پردازیم.

آموزش جنسی و بلوغ: یکی از دوره هایی که در تربیت فردی هر شخص تاثیر بسزایی دارد دوران بلوغ است. با توجه به اینکه تفاوت هایی میان جنس مونث و مذکر و روند های رشدشان وجود دارد، آموزش های آنها را به صورت جداگانه توضیح خواهم داد. ( توجه اینکه این آموزش ها صرفا شامل خانواده و یا صرفا شامل مدرسه نمی شود و جامعه و افکار عمومی نقش بسیار مهمی در این قسمت ایفا می کنند )

پسران: دوره بلوغ پسران مراحلی را دنبال می کند و برای هر کودک می تواند زود تر یا دیر تر از دیگران اتفاق بی افتد. آگاهی جنسی ، ارتباط ، هدف یابی ، وظایف در زندگی ( به عنوان یک نوجوان ، جوان و حتی اشاراتی به وظایف یک همسر نیز می تواند به جا باشد زیرا همسری بهتر بودن می تواند تبدیل به هدفی شده و در آینده به پایدار بودن زندگی آن کودک کمک بسزایی کند ) کنترل ها ، نیاز ها ، خطرات و … از مواردی هستند که در این دوره می توانند هویت فردی و اجتماعی پسر در آستانه دوران بلوغ را به شدت تحت تاثیر قرار دهند. خانواده و مدرسه آموزش دهنده بخش های آگاهی جنسی ، ارتباط ، هدف یابی ، نیاز ها و کنترل ها هستند و جامعه نمایش دهنده این موضوعات است. به نحوی که پسر زمانی که جامعه را نگاه می کند و با مغایراتی با آنچه که آموزش دیده بر می خورد بتواند با انتخاب شخصی خود مسیری که می خواهد را انتخاب کند و هرچه جامعه سالم تر باشد قطعا تاثیر گذاری بهتری بر روی دوران بلوغ یک پسر خواهد گذاشت.از طرفی جامعه ( رسانه ) موظف به آگاهی رسانی در زمینه مخاطراتی که ممکن است برای هر نوجوانی پیش بیاید است و اگر این آگاهی رسانی جامع باشد و سطح جامعه را در بر بگیرد باعث می شود که اگر روزی برای نوجوانی اتفاقی ناگوار ( دعوا ، زورگیری ، تجاوز ، آزار و … ) پیش آمد از بازگو کردن آن احساس شرم نکند و به راحتی حق از بین رفته خود را بازخواسته و فرد خاطی نیز شناسایی شده و خطر از جامعه دور شود. در این مبحث نیز راحت بودن پسر با خانواده خود بسیار حائز اهمیت است.
پیشنهاد می شود برای پسران خود از سنین 10 11 سالگی شروع به این آموزشات کنید ( مطمئن باشید خودش زودتر از شما چیز هایی را کشف کرده و اگر شما پدر و مادر نمونه باشید حتما خودش زودتر به شما می گوید اما اگر نگفت به این معنی نیست که شما پدر و مادری نمونه نیستید ، فرزند شما دارای شخصیت خود ساخته تری نسبت به سایرین است و این در آینده او را به شخصیتی مستقل و درونگرا تبدیل خواهد کرد ) دوران بلوغ برای پسران می تواند تا 18 سالگی نیز به طول بی انجامد اما عمده پسران در دهه های اخیر بلوغ زودرس تری نسبت به دهه های پیشین را تجربه کرده اند.

دختران: دورانی بسیار پر تلاطم و شروع دوره ای جدید ، بعضا تبعیض گرایانه ( بستگی به سطح فرهنگی جامعه دارد ) و پر از مخاطرات ( حداقل در میهن عزیزمان ایران! ) و در عین حال بسیار با پتانسیل بالا برای رشد فکری یک دختر به عنوان یک زن و هدف یابی و انگیزه نگری است.
آگاهی جنسی ، ارتباط ، هدف یابی ، وظایف در زندگی ( به عنوان یک نوجوان ، جوان و حتی اشاراتی به وظایف یک همسر و مادر نیز می تواند به جا باشد زیرا همسر و مادری بهتر بودن می تواند تبدیل به هدفی شده و در آینده به پایدار بودن زندگی آن کودک کمک بسزایی کند ) کنترل ها ، نیاز ها ، خطرات و … از مواردی هستند که در این دوره می توانند هویت فردی و اجتماعی دختر در آستانه دوران بلوغ را به شدت تحت تاثیر قرار دهند.خانواده و مدرسه آموزش دهنده بخش های آگاهی جنسی ، ارتباط ، هدف یابی ، نیاز ها و کنترل ها هستند و جامعه نمایش دهنده این موضوعات است. به نحوی که دختر زمانی که جامعه را نگاه می کند و با مغایراتی با آنچه که آموزش دیده بر می خورد بتواند با انتخاب شخصی خود مسیری که می خواهد را انتخاب کند و هرچه جامعه سالم تر باشد قطعا تاثیر گذاری بهتری بر روی دوران بلوغ یک دختر خواهد گذاشت.از طرفی جامعه ( رسانه ) موظف به آگاهی رسانی در زمینه مخاطراتی که ممکن است برای هر نوجوانی پیش بیاید است و اگر این آگاهی رسانی جامع باشد و سطح جامعه را در بر بگیرد باعث می شود که اگر روزی برای نوجوانی اتفاقی ناگوار ( دعوا ، زورگیری ، تجاوز ، آزار و … ) پیش آمد از بازگو کردن آن احساس شرم نکند و به راحتی حق از بین رفته خود را بازخواسته و فرد خاطی نیز شناسایی شده و خطر از جامعه دور شود. در این مبحث نیز راحت بودن دختر با خانواده خود بسیار حائز اهمیت است.
پیشنهاد می شود دختران خود را به صورت مرحله به مرحله ( به دلیل حساس تر بودن روحیه ) با موضوعات آشنا کنید و در ابتدا تغییرات ( فیزیکی ، روانی ، پریود ) را به آنها توضیح داده و سعی کنید آنها را نسبت به آینده آگاه تر و امیدوارتر کنید. به نظر شخصی من دختران زمانی که متوجه می شوند به مدت چندین سال پریود برای آنها اتفاق می افتد و ذهن آنها از پیش از آن برای این تغییر فیزیولوژی بدن آماده نشده است دوره نقاهت به مراتب سخت تری را از دخترانی که با دانش به موضوع و آینده نگری و بینش صحیح وارد این برهه زمانی شده اند، تجربه می کنند.

از مهم ترین نکاتی که در مسائل آموزشی در خانواده میتوان به آن اشاره کرد مشارکت همزمان پدر و مادر در این بحث است.

نکات در این مبحث بصورت کلی تری گفته شد و دوران بلوغ ریزه کاری های آموزشی بسیار زیادی را می طلبد که خود موضوعی طولانی و بحثی کامل را می طلبد.

آموزش درخواستی: اسم این موضوع را خودم انتخاب کرده ام و دلیل آن این است که فرزندان با گذشتن از دوره کودکی و ورود به دوره نوجوانی و جوانی کم کم به استقلال مالی ، تشکیل خانواده ، برقراری ارتباط با جامعه ، آینده ، اهداف و خواسته هایشان فکر می کنند و از آنجایی که شخصیت افراد با هم متفاوت هست پس گرایش های متفاوتی نیز پیدا می کنند ( در صورتی که فرزند شما تا این سن به درستی نه تربیت، بلکه راهنمایی شده باشد، حتما از شما درخواست هایی برای دوره های آموزشی یا ورزشی یا هنری یا فعالیت های دیگر خواهد داشت ) و این گرایشات نیاز به تغذیه صحیح دارد تا خود نوجوان میان هزاران انتخاب موجود برای آینده، زندگی خود را دیده و پیدا کند و به قول معروف از “از شاخه ای به شاخه دیگر پریدنِ بی جا!” ( از شاخه ای به شاخه دیگر پریدن هم در جای خود به جا و صحیح است ) بپرهیزد.
همراهی و همفکری درست و بدون تعصب فکری و پشتیبانی از فرزندتان حتی وقتی نظر شما مخالف کاریست که به آن مشغول است، می تواند همواره شما را بهترین پدر و مادر دنیا لقب دهد و ارتباط فرزندتان با شما را بسیار صمیمی و گرم نگاه دارد.

چقدر که این انسان ها به آموزش نیاز دارند :sweat_smile:

خب انتهای موضوع

1.چه آموزش هایی جزو ملزومات آموزشی برای تکامل یک خردسال به یک انسان کامل (complete human) است؟

باز هم باز خواهد ماند زیرا از حوزه آموزش و پرورش تا حدودی خارج می شود. این موضوع را در مبحث دیگری ( انسان کامل ) بررسی خواهیم کرد.

2.چه آموزش هایی جزو ملزومات آموزشی در دنیای آینده است؟

آینده دنیای بسیار عجیبی به نظر می رسد. مردم آتش مصنوعی خواهند داشت که شب را همانند روز برای آنها روشن می کند و ابزار هایی خواهند داشت که به وسیله آن بتوانند بدون اینکه در کنار هم باشند با هم صحبت کنند.
اینها می تواند صحبت های یک انسان در 100 سال پیش باشد. واقعا عجیب است. لامپ برای ما تبدیل به یکی از تکنولوژی های اولیه شده و دیگر آنچنان خاص و یونیک نیست و نور در شب برای مردم عادی شده و اگر برق برود تازه شاکی هم می شوند!! در صورتی که در سال های دور افراد حتی با مصرف سنگین ترین مواد مخدرِ آن دوره!!! توهم لامپ را هم نی توانستند بزنند!!! ما هم نسبت به 100 سال آینده در همین وضعیت هستیم. همانطور که طی مدت 20 سال، تکنولوژی کره زمین را در بر گرفت و تغییری اساسی در سبک و سطح زندگی مردم صورت داد، در آینده محصولات، کالا ها و ناشناخته هایی وجود دارند که تغییراتی بنیادین در سبک زندگی بشر ایجاد خواهند کرد. حمل و نقل هوایی؟ جابجایی در مکان؟ (teleport) روبات های خدمت رسان؟ چقدر پیچیده! و اما جالب.
حال ما باید بدانیم که فرزندانمان برای زندگی و شکل دادن به این آینده چقدر آماده هستند. زیرا همین فرزندان ما هستند که فرزندانی را تربیت خواهند کرد که 100 سال دیگر دنیا را تغییر خواهند داد!! چه بسا ما خود فرزندانی هستیم تربیت شده تا تغییری را ایجاد کنیم که نیاکانمان در 100 سال پیش فرض می کردند.
هدف یابی ، جهان بینی ، تکامل ، میل به بقا و … مواردی هستند که می توانند کودکان ما را به سمت آینده ( نه گذشته ) سوق دهند و در آنها تمایل به پیشرفت و شکوفایی را بیشتر کنند. اعتماد به نفس ، پشتیبانی والدین ، نترسیدن از شکست ، تمایل بی انتها به رشد و شکوفایی ، اعتقاد به آینده و بقا همگی از مواردی هستند که به موفقیت کودک و در نتیجه بالا رفتن رفاه زندگیش در دوران آینده زندگی به او کمک می کنند.
به دلیل بالاتر رفتن جمعیت انسان تا سال های آینده قطعا دانش در زمینه زبان انگلیسی ( چون زبان بین المللی است ) بسیار تاثیرگذار خواهد بود و در صورت تبدیل کشور ها به دهکده جهانی ( حالا حالاها بعید است! ) یکی از ارکان اصلی آموزشیِ هر جامعه ای خواهد بود ( الان هم هست ولی نه به اهمیت آینده )
برقراری ارتباط ، روان ریخت شناسی ، همکاری تیمی ، هدف گرایی و نجوم می توانند در آینده از اهمیت بالاتری نسبت به زمان حال برخوردار باشند.

خب فکر می کنم تا اینجا کافی باشه و بقیه اش رو به وقت دیگه ای موکول می کنیم.
خب خب خب بررسی نظرات دوستان

موضوع بسیار مهمی رو بهش اشاره کردید. بسته به هر منطقه جغرافیایی قطعا یک بهترین حالت برای هر منطقه وجود خواهد داشت و نمیتونیم بگیم همه دنیا مثلا از 7 سالگی برن مدرسه جواب می گیرن و هر منطقه ای باید به صورت داخلی این موضوع رو بررسی کنه. از طرفی سن و سال امتحان هم بسیار مهمه و در کشور های پیشرفته در سنین بالای 10 سال این اتفاق می افته و دلایل بسیاری هم داره این قضیه.

مقاله هایی هم که معرفی کردید مطالعه کردم و مفید بود ممنونم از شما

ممنونم از وقتی که برای مطالعه این موضوع صرف کردید امیدوارم که مفید واقع شده باشه مطالبی که در ادامه بررسی خواهیم کرد:

آموزش در کشور های پیشرفته

و

مدرسه خانه دوم


#12

این یعنی چی؟ …


#13

آموزش در کشور های پیشرفته:

نگاهی به این صفحه بیاندازید.

آیا بهره هوشی مردم در هر منطقه به نحوه و سیستم آموزشی آنها مرتبط است؟ در ادامه چندین کشور مختلف را از این منظر بررسی می کنیم. توجه داشته باشید که منابع اکثر مطالب از ویکی پدیا هست و در انتها بررسی این مطالب رو خودم انجام خواهم داد.

هنگ کنگ:
شهری است جزیره‌ای در جنوب چین. منطقه خودمختار هنگ کنگ با هفت میلیون و ۲۳۰ هزار نفر جمعیت، از مهم‌ترین بازارهای مالی و تجاری آسیا و جهان به‌شمار می‌رود.
مردم در این شهر با میانگین بهره هوشی 108 دارای بالاترین میانگین ضریب هوشی در دنیا هستند. حال به بررسی آموزش در این منطقه می پردازیم.

هر کودک در هنگ کنگ بدون عذر موجه بایستی از سن ۶ سالگی در برنامه آموزش ابتدایی شرکت کند. همچنین تکمیل آموزش متوسطه تا پیش از ۱۹ سالگی اجباری است و آموزش در بخش دولتی رایگان است.

آموزش و پرورش ابتدایی

کودکان معمولاً از سن ۶ تا ۱۲ سالگی به دبستان می‌روند. شش درس انگلیسی، چینی، ریاضیات، مطالعات عمومی، موسیقی، هنرهای تجسمی و تربیت بدنی در برنامه درسی ایشان قرار دارد. در مدارس با وابستگی‌های دینی، مطالعات مذهبی و انجیل نیز مورد توجه است

آموزش و پرورش متوسطه

آموزش و پرورش متوسطه به دو مقطع راهنمایی و دبیرستان تفکیک می‌شود. در دوره راهنمایی، دروس جغرافیا، تاریخ و علوم به مواد درسی ابتدایی افزوده می‌شود. در سال‌های دبیرستان آزادی انتخاب بیشتری در مواد درسی به دانش آموزان داده می‌شود.

آموزش مکمل

آموزش تجارت در مقطع دبیرستان، برگرفته از روشهای آموزش فنی و حرفه ای است. دانش آموزان در این روش آموزش معمولاً برای کسب تجربه وارد محل کار واقعی می‌شوند. آموزش مکمل هم از طرف مؤسسه آموزش فنی و حرفه ای هنگ کنگ و هم دانشگاه‌های خارجی حمایت می‌شود. شورای آموزش‌های حرفه ای (VTC) سطح کارآموزی را بر اساس استانداردهای خود می‌سنجد. VTC همچنین سه مرکز مهارت آموزی به معلولان را اداره می‌کند.

آموزشهای جایگزین

موسسات بین‌المللی نیز در هنگ کنگ در هر دو مقطع ابتدایی و متوسطه فعالند. دانش آموزان مدارس بین‌المللی، در آزمونهای عمومی هنگ کنگ شرکت می‌کنند. مدارس بین‌المللی علاوه بر الگوگیری از نظام آموزشی کشورهای مادر (مانند بریتانیا، ایلات متحده، ژاپن، کانادا و …) از نظام آموزش بین‌المللی آی بی پیروی می‌کنند.

خب با تمامی این تفاسیر میتوانیم تفاوت های اساسی را در آموزش این کشور مشاهده کنیم که می تواند درصد قابل توجهی را در رشد، شکوفایی و همچنین افزایش میانگین بهره هوشی ( یک دست بودن جمعیت ) ایفا کند.
این مقاله و این مقاله را مطالعه کنید تا تاثیرات واقعی یک آموزش درست و راهبردی را با عمق وجود درک کنید.

به نظر من کشور های آسیای شرق پیشرفته ترین سبک و عادات زندگی از نظر اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی را دارا هستند و نتایج نیز به همین موضوع اشاره مستقیم دارد.

ایتالیا منبع
کشوری در جنوب قاره اروپا است که پایتخت آن شهر رم می‌باشد. این کشور از شبه‌جزیره ایتالیا و دو جزیره سیسیل و ساردِنی در دریای مدیترانه تشکیل شده‌است. امروزه ایتالیا کشوری توسعه‌یافته‌است و جزو گروه هشت به‌شمار می‌آید.
میانگین بهره هوشی در این کشور 102 است.

آموزش پیش‌دبستانی

از مراکز پیش‌دبستانی در ایتالیا با عنوان اسکولادل اینفاتریا یاد می‌شود. کودکستان که نخستین شکل آموزش بچه‌ها در ایتالیا است، اجباری نیست، اما در جایگاه نخستین سطح تحصیلات قرار می‌گیرد.

تعداد دانش‌آموزان شرکت‌کننده در این مدارس در حال افزایش است. اکنون در مجموع ۹۶ درصد از کودکان رده‌های سنی سه تا پنج سال در این کودکستان‌ها شرکت می‌کنند. در طول این دوره معلمان، باید مهارت‌های بچه‌ها را در مورد خلاقیت، طرز برخوردهای اجتماعی، استقلال و روش یادگیری بهبود بخشند.
برنامه آموزش کودکستان‌ها براساس ارتباط نزدیک میان اهداف آموزشی (همانندی، استقلال و رقابت) و ابعاد توسعه و سیستم‌های فرهنگی نمادین پایه‌ریزی شده است.

● برنامه‌های آموزشی

از جمله مهمترین برنامه‌های آموزشی که در مراکز پیش‌دبستانی ارائه می‌شود، می‌توان از موارد زیر نام برد:

:black_small_square: شناخت اعضای بدن و اعضای حرکتی.

:black_small_square: تقویت گفتار و ادای صحیح کلمات.

:black_small_square: شناخت اشیاء، زمان و طبیعت.

:black_small_square: شناخت پیام‌ها، اشکال و وسایل.

:black_small_square: برقراری ارتباط با دیگران.

توجه و خدمات آموزشی ویژه‌ای برای بچه‌های زیر سه سال وجود دارد که به وسیله برنامهAsili Nido فراهم شده است. برنامهThe Scuole Mateme بخشی از سیستم آموزشی است که با مسئولیت وزارت آموزش و پرورش است. در حالیکه Asili Nido متعلق به سیستم آموزشی نیست و تحت مسئولیت وزارت کار است.
برنامه Asili Nido عمدتاً توسط شهرداری‌ها حمایت مالی شده و در میزان بسیار پایینی شرکت‌های خصوصی و غیرانتفاعی آن را حمایت می‌کنند که البته فقط نسبت خیلی کمی از جمعیت را زیر پوشش خود قرار می‌دهند یعنی در حدود ۸ درصد در سطح ملی و به ویژه در ایتالیای مرکزی و شمالی، به اضافه موارد اندکی در ایتالیای جنوبی و جزایر آن اما در طی دهة اخیر پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در آمادگی تحصیلی افراد دیده می‌شود.

بچه‌های معلول هم به طور کامل در مدارس عمومی، با دیگر بچه‌ها تلفیق داده شده‌اند.

مدارس پیش‌دبستانی دولتی معیارها و الگوهایی را پیروی می‌کنند که توسط حکم وزارتی صادر شده است که این الگوهای آموزشی چیزی مثل برنامه آموزشی دروس برای معلمان این طرح‌ها در حقیقت، اهداف مقطع پیش دبستانی را طراحی می‌کنند که این اهداف عبارتند از تقویت قابلیت‌های فرد با توجه به ویژگی‌های بدنی، عقلانی و سایکودینامیک، کمک به فرد در حصول اعتماد به نفس، توسعه توانایی‌های فرد به ویژه توانایی‌های عقلانی، زبانی، حرکتی، ادراکی و احساسی اوست.
فعالیت‌های آموزشی به طور منظم کنترل و ارزیابی می‌شود که این توسط بازرسانی که در واقع در نقش مشاوران عمل می‌کنند، انجام می‌گیرد.
بیشتر مقطع‌های پیش‌دبستانی غیردولتی هم (نه به طور رسمی) این الگوی آموزشی را پذیرفته و به این ترتیب، کیفیت خدمات آموزشی را تضمین می‌کنند. عوامل احساسی که انتظار می‌رود در بهبود کیفیت خدمات آموزشی دخیل باشند شامل الگوهای آموزشی ذکر شده، به اضافه صلاحیت معلمان و نسبت تعداد معلمان به شاگردان است.
منظور از الگوهای آموزشی، یک سری از بایدهایی هستند که مدارس پیش‌دبستانی باید به آن برسند و آنها را به کار ببندند و فعالیت‌های تحصیلی بچه‌ها باید در راستای این بایدها باشد.
البته این «بایدها» صرفاً برنامه آموزشی واقعی یا خلاصه دروس نیست و فهرستی از استانداردهای کسب شده را به ما نمی‌دهند، اما می‌شود چنین پذیرفت که در واقع این معیارها به منزله یک کتاب راهنمای آموزشی برای معلمان است.
در بسیاری موارد، هدف از حمایت آموزش پیش‌دبستانی، مزیت و ویژگی‌ خاص این دوره است که اغلب در سطوح بین‌المللی هم شناخته شده است.
قانون ۱۷۹ مصوب ۲۷ می ۱۹۹۱، مجلس شورای ایتالیا، نقطه شروع سیاست‌های این کشور در حوزه آموزش پیش‌دبستانی محسوب می‌شود.

آموزش ابتدایی

تحصیلات اجباری در ایتالیا، با آموزش دوره ابتدایی آغاز می‌شود که قبلاً پنج سال به طول می‌انجامید و برای بچه‌های بین شش تا ۱۱ سال درنظر گرفته می‌شد. تحصیلات دورة ابتدایی در سراسر کشور کاملاً گسترده شده است. تشکیل و فعالیت مدارس ابتدایی به واسطه سیاست آینده‌نگری کلی که در تمامی کشور اعمال می‌شود، تنظیم شده است.

برنامه‌های آموزش ابتدایی طی آموزش‌های ۲۷ تا ۳۰ ساعته در هفته یا آموزش تمام وقت ۴۰ ساعت در هفته، ارائه می‌شود. مدارس دوره ابتدایی همچنین می‌توانند تحت مالکیت دولت بوده یا خصوصی باشند.

در حقیقت خودمختاری آموزشی این اجازه را به مؤسسات غیرانتفاعی می‌دهد که در راستای بهبود کیفیت آموزش بومی و منطقه‌ای به طراحی و برنامه‌ریزی طرح‌های آموزشی مدارس و فعالیت‌های فوق‌برنامه همسو با نیازهای ویژه و منابع قابل دسترس در جهت استفاده بهتر و مؤثرتر از منابع مبادرت کنند. تأکید عمده‌ای بر روی تداوم تحصیل از دوره پیش‌دبستانی به ابتدایی ارائه شده است. در این دوره همچنین به میزان تخصص معلمان اهمیت ویژه‌ای داده می‌شود.
مسأله ترک تحصیل یکی از مسائل مهم سیاستگذاران است. حتی اگر این تعداد نسبت خیلی کمی را شامل شود. که این امر هنوز هم یکی از موانع دستیابی به اولویت‌های سیاست آموزش همگانی است.
این وضعیت در سراسر کشور ایتالیا گسترش یافته اما از دیدگاه کمی این مشکل در مناطق جنوبی و جزایر جدی‌تر است و کودکان را بدون توجه به جنسیتشان تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. واضح است که ابتکارات زیادی با هدف مبارزه با افت تحصیلی در این زمینه انجام شده که تا حدودی موفقیت‌آمیز نیز بوده است.

بچه‌های معلول در کلاس‌های معمولی در کنار بچه‌های دیگر حضور یافته و از طرف معلم مساعدت می‌شوند و معلمان با آنها در زمینه طراحی، اجراء و طرح‌های آموزش ویژه همکاری می‌کنند. همینطور مهاجران هم در کلاس‌های عادی حضور یابند و در بسیاری موارد مدارس دوره‌های ویژه‌ای را برای آنها به زبان مادریشان برگزار می‌کند. برنامه آموزشی مدارس ابتدایی در این دهه توسعه یافته و مهمترین ابتکارات در این زمینه معرفی زبان خارجه به عنوان یک موضوع درسی جدید و استفاده از اطلاعات و تکنولوژی‌های ارتباطی است.

زبانهای تدریس شده به عنوان زبان دوم شامل زبان‌های انگلیسی، فرانسه، اسپانیولی و آلمانی است.

● اصلاحات آموزشی

به دلیل اصلاح سیستم تحصیلی (قانون باسانینی شماره ۵۹/۱۹۹۷) آموزش دوره ابتدایی هفت سال به طول می انجامد و به کودکان رده‌های سنی شش تا ۱۳سال ارائه می‌شود.
قانون باسانینی همچنین تصریح می‌کند: مدارس ابتدایی از استقلال آموزشی و سازمانی برخوردار هستند. استقلال، به معلمان یک مجموعه کامل از فرصت‌ها می‌دهد که برنامه‌های درسی جاری را انعطاف‌پذیرتر کنند و آنها را با نیازهای یادگیری دانش‌آموزان تطبیق دهند. این کار ابتکاری را افزایش می‌دهد که هم‌اکنون بسیاری از معلمان انجام می‌دهند. به علت اصلاح، هر مدرسه‌ای برنامه آموزشی مخصوصی را تشکیل خواهد داد و در اختیار دانش‌آموزان خانواده‌های آنها خواهد گذاشت.

● شرایط ورودی

تمامی کودکان رده سنی شش سال از حق حضور در مراکز آموزش ابتدایی برخوردار هستند.

محدودیت‌های مربوط به انتخاب مدرسه می‌تواند به دلیل امکانات مربوط به مکان مدرسه و تعداد واحدهای کارکنان آن باشد. کلاس‌ها معمولاً از حداکثر بیست و پنج و حداقل ۱۰دانش‌آموز متشکل می‌شود. طبق قانون مدارس ابتدایی نمی‌توانند کمتر از شش و بیشتر از۲۵ دانش‌آموز داشته باشند.

● برنامه‌های آموزشی

از جمله مهمترین برنامه‌های آموزش ابتدایی می‌توان از موارد زیر نام برد:

زبان ایتالیایی، زبان خارجی، ریاضیات، علوم، تاریخ، جغرافیا و علوم اجتماعی، آموزش هنر، آواز و موسیقی، تربیت‌بدنی و علوم مذهبی که تنها موضوع انتخابی است که گزینش یا عدم‌گزینش آن به اختیار خود دانش‌آموز و والدین وی است.

● امتحانات نهایی

در پایان کلاس پنجم، دانش‌آموزان ملزم به شرکت در آزمون پایان سال تحصیلی با عنوان (اسامی دی‌لیسترا المنتار) می‌شوند که در صورت موفقیت در آن به مقطع مقدماتی متوسطه راه می‌یابند. گفتنی است که آزمون پایان سال تحصیلی بر دو امتحان کتبی و یک امتحان شفاهی مشتمل می‌شود.

آموزش متوسطه

:black_small_square: آموزش مقدماتی متوسطه

آموزش اجباری، علاوه بر آموزش ابتدایی شامل مقطع مقدماتی متوسطه می‌شود که سه سال طول کشیده و بچه‌های یازده تا چهارده سال در آن تحصیل می‌کنند. این دوره یک آموزش نظری عمومی و چارچوبی برای پیشرفت توانایی‌های دانش‌آموزان در تمامی زمینه‌ها را فراهم می‌کند. بیشتر مدارس مقدماتی متوسطه توسط دولت حمایت مالی شده که 96/3 درصد از دانش‌آموزان این رده سنی را شامل می‌شود. در حالی که 3/7 درصد بچه‌هایی که در مدارس غیردولتی هستند توسط مؤسسات مذهبی و سایر مؤسسات خصوصی و غیرانتفاعی حمایت مالی می‌شوند. آموزش مقدماتی متوسطه مانند مقطع ابتدایی در مدارس دولتی رایگان است و اولیاء از طرف دست‌اندرکاران منطقه‌ای برای خرید کتاب‌های درسی حمایت مالی می‌شوند. کودکانی که در مدارس خصوصی درس می‌خوانند هزینه و شهریه را پرداخت می‌کنند. آموزش مقدماتی متوسطه از اوایل دهه ۶۰ اجباری است. اما تا حدودی نسبت بالایی از بچه‌ها قبل از پایان این دوره‌ها و گرفتن مدرک ترک تحصیل می‌کنند یا ثبت‌نام نمی‌کنند. این مدارس فراهم‌کننده زمینه لازم برای دسترسی به آموزش تکمیلی متوسطه‌اند. ترک تحصیل مشکلی در این زمینه است که تأثیر و نتایج آن در زمینه آموزش اساسی بچه‌ها و نیز فرآیند شغلی و توانایی‌های کاری آنها مورد توجه واقع شده است.

دانش‌آموزان می‌توانند یکی از انواع مختلف رشته‌ها را در پایان دوره متوسطه پایین انتخاب کنند. آموزش مقدماتی متوسطه بر دوره آموزشی سه سال مشتمل می‌شود. آموزش مقدماتی متوسطه «اسکولا مدیا» از سه پایه تحصیلی اول، دوم و سوم متشکل شده و به آموزش دانش‌آموزان بین رده‌های سنی یازده تا چهارده سال تعلق دارد. آموزش تکمیلی متوسطه نیز در دبیرستان‌های کلاسیک، دبیرستان‌ها علمی، دانشکده هنری، مدارس فنی و مؤسسات حرفه‌ای ارائه می‌شود. مقطع مقدماتی متوسطه «اسکولا مدیا» از برنامه‌های آموزشی متنوع برخوردار نیست. دانش‌آموزان مدارس مقدماتی متوسطه وابسته به دانشکده‌های هنر و هنرکده‌های موسیقی از امکانات دو تا سه ساعت آموزش فوق‌العاده برنامه‌های هنری و موسیقی برخوردارند.

کلاسهای درسی مقطع مقدماتی متوسطه بر سی‌ساعت در هفته و یا سی و شش ساعت در هفته، همراه با آموزش زبان خارجی مشتمل می‌شود.

● ارزیابی تحصیلی

امتحان پایانی آموزش مقدماتی متوسطه «اسامه دی لینزا مدیا» از سه امتحان کتبی زبان ایتالیایی، ریاضیات و یک زبان خارجی و یک مصاحبه بین رشته‌ای از تمامی دروس امتحانی متشکل می‌شود. در پایان سال تحصیلی و بعد از ارزیابی نهایی، مدرک «دیپلمادی لینزا مدیا» به دانش‌آموزان اعطا می‌شود.
این مدرک بر مبنای طبقه‌بندی ارزشیابی تحصیلی با عناوین عالی، بسیار خوب، خوب و متوسط به دانش‌آموزان ارائه می‌شود. علاوه بر این والدین دانش‌آموزان نیز از حق ارزیابی تحلیلی کودکان خود برخوردار هستند که در صورت تمایل، توسط کمیته امتحانی صورت می‌گیرد. به دانش‌آموزانی که از نتایج قابل قبولی در امتحانات برخوردار نشده‌اند، عنوان «نان لیستریا تو» اطلاق می‌شود.

● آموزش تکمیلی متوسطه

بعد از پایان دوره آموزشی اجباری و گذراندن امتحان دوره مقدماتی متوسطه، دانش‌آموزان ممکن است دوره‌های تحصیلی سه، چهار یا پنج ساله را بگذرانند.

افزایش در تعداد و نوع دوره‌های آموزشی قابل دسترسی، معرفی گسترده شاخه‌های جدید آموزشی (به عنوان مثال علوم کامپیوتر) و برنامه‌های جدیدی که خصوصاً دو سال اول این مقطع تحصیلی را شامل می‌شود به طور گسترده‌ای آمادگی تحصیلی این دوره را تغییر داده است. ساختار کلی این مقطع آموزشی در آینده نزدیک تغییراتی خواهد یافت چرا که اصلاح کلی سیستم آموزشی، اساسی‌ترین تأثیرش را در این سطح نشان خواهد داد. این مدارس هم عمدتاً توسط دولت حمایت مالی شده که 93/2 درصد از کل دانش‌آموزان را شامل می‌شود. 6/8 درصد باقی مانده نیز در مدارس غیردولتی حضور یافته توسط بخش‌های خصوصی و مذهبی حمایت مالی می‌شوند. مقطع آموزش تکمیلی متوسطه به خودی خود هنوز رسماً به عنوان بخشی از آموزش بنیادی محسوب نشده، اگرچه نسبت بالایی از فارغ‌التحصیلان دوره آموزش اجباری در این دوره ثبت‌نام می‌کنند. یک مشخصه عمومی در کل مناطق ایتالیا، نسبت بالاتر دانش‌آموزان دختر به پسر است.
مقررات جدید در زمینه آموزش اجباری باعث افزایش قابل ملاحظه‌ای از میزان جوانان شرکت‌کننده در آموزش رسمی برای گرفتن مدرک شده است. ترک تحصیل در این مقطع تحصیلی نیازمند توضیح نیست. چرا که مقطع تکمیلی متوسطه سطح اجباری نیست. دلایل این امر که چرا تعدادی از جوانان در این مقطع ثبت‌نام نکرده‌اند یا طی این دوره‌ها ترک تحصیل کرده‌اند متفاوت است که این تفاوت براساس زمینه اقتصادی، اجتماعی یا عوامل دیگر می‌تواند باشد. در برخی از مناطق به عنوان مثال در ایتالیای‌شمالی، برای عده‌ای از افراد بعد از پایان دوره آموزشی اجباری به راحتی فرصت شغلی امکان‌پذیر بوده و به همین دلیل این افراد انگیزه خاصی برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر ندارند.
در مناطق دیگر بویژه در ایتالیای جنوبی و جزایر، میزان بیکاری در میان جوانان بالاتر است .حتی در میان آن عده‌ای که دیپلم یا مدرک دانشگاهی دارند و این عوامل تا حدودی افراد را از ادامه تحصیل باز می‌دارد. میزان ترک تحصیل‌کننده‌ها بویژه بعد از نخستین سال آموزش متوسطه تکمیلی، خصوصاً در مؤسسات فنی و حرفه‌ای و مؤسسه‌های فرهنگی و هنری بالا است.

آموزش متوسطه تکمیلی به گروه‌های کلاسیک، هنری، فنی‌وحرفه‌ای تقسیم می‌شود.

● مراکز آموزشی

:black_small_square: دبیرستان‌های کلاسیک که به مطالعه کلاسیک با عنوان «ارویند کلاسیکو» می‌پردازند.

دوره آموزشی این مدارس پنج سال مطالعه را شامل می‌شود که به دو دوره سازمان یافته (دورة دو ساله تکمیلی با عنوان «جیناسیو» و دورة سه سالة مقدماتی قبل از تشکیل «اسکولا مدیا» تقسیم می‌شود.

:black_small_square: دبیرستان‌های علمی «لایسئوسانیتینیکو»

دوره آموزشی این مدارس چهار سال طول می‌کشد و به دو بخش سازمان یافته (هنرهای تصویری و طراحی صحنه و معماری) تقسیم می‌شود.

:black_small_square: مدرسة هنرهای کاربردی «اینسبیتیو‌دآرت»

دوره آموزشی این مدارس پنج سال طول می کشد و به بخش‌های سازمان یافته متکی بر احراز تخصص‌های هنری نظیرنقاشی تزئینی، مجسمه‌سازی تزئینی، هنرهای گرافیک، هنرهای کاربردی چوبی، سرامیک و فلزی و غیره منتهی می‌شود.

:black_small_square: مدرسة موسیقی

دوره آموزشی این مدارس به آموزش مقدماتی سه ساله مشتمل می‌شود.

● اهداف کلی

از جمله مهمترین اهداف مراکز آموزش تکمیلی متوسطه می‌توان از موارد زیر نام برد:

:black_small_square: آماده‌سازی جوانان برای حضور در مراکز دانشگاهی به واسطه برگزاری دوره‌های آموزشی در لایسئو کلاسیکو (دبیرستان‌های کلاسیک).

:black_small_square: تربیت نیرو و کادر آموزشی مورد نیاز مدارس کشور به واسطه آموزش افراد لایق در استیتوتی ماگیترالی. (مدارس تربیت معلم).

:black_small_square: تربیت نیروی فنی مورد نیاز حوزه اقتصادی و صنایع کشور از طریق ارائه دوره‌های آموزشی فنی در استیتیوتی تکنیک (مدارس فنی).

:black_small_square: ترتیب نیروی حرفه‌ای مورد نیاز حوزه اقتصاد و صنایع کشور از طریق ارائه دوره‌های آموزشی در ایستیتیوتی پروفشنال (مدارس حرفه‌ای).

● دستاوردهای آموزشی

:black_small_square: بالا رفتن سطح کیفیت تدریس معلمان به واسطه آموزش‌های درون گروهی آنان.

:black_small_square: اصلاح محتوای واحدهای درسی تمامی سطوح آموزشی.

:black_small_square: ارائه تکنیک‌های جدید در فرآیند تدریس ـ یادگیری.

:black_small_square: افزایش توانایی مدارس در جهت آماده کردن جوانان برای زندگی و کار موفقیت‌آمیز.

:black_small_square: کسب پیشرفت چشمگیر در دستیابی جوانان به مدارک تحصیلی.

:black_small_square: ابزارهای آموزشی مورد استفاده در ایتالیا بسیار نزدیک به ابزارهای مورد استفاده کشورهای EU است اگرچه نسبت فارغ‌التحصیلان هنوز در سطح پایین قرار دارد.

:black_small_square: افزایش دوره‌های اجباری تحصیل به پانزده سال و شرکت اجباری در کلاس‌های آموزش فنی و حرفه‌ای تا هجده سالگی برای کسانی که از ادامه مقطع تکمیلی متوسطه خودداری می‌کنند.

:black_small_square: افزایش نرخ قبولی دانش‌آموزان در امتحانات نهایی.

:black_small_square: کاهش نرخ مردودین در آزمون نهایی.

:black_small_square: کاهش نرخ تکرار پایه تحصیلی.

این نتایج مهم مطمئناً به خاطر همراهی و مشارکت وسیع و فعالیت‌های مشترک مدارس و معلمان برای قوی کردن تجهیزات آموزشی به وسیله طرح‌های هدف‌دار و کاربردی تحصیلی است که خود باعث افزایش انگیزه، و افزایش سطح مشارکت و همراهی دانش‌آموزان می‌شود. منبع

هلند
کشوری است کوچک از قلمروهای پادشاهی هلند در شمال غربی اروپا با شانزده و نیم میلیون جمعیت که بیشترشان مسیحی پروتستان هستند. جمعیت مسلمانان هلند نزدیک به یک میلیون نفر است.
میانگین بهره هوشی در این کشور 100 است.

برای جلوگیری از زیاد شدن نوشته درباره نظام آموزشی هلند اینجا بخوانید.

چرا هلند شادترین کودکان و نوجوانان جهان را دارد؟

گاردین نوشت:

کودکان هلندی در تمامی محیط‌های اجتماعی خود تعاملی مثبت داشته و در خانه، مدرسه و با دوستان خود از محیطی حمایتی برخوردارند.

پدر و مادرهای هلندی حمایت بیشتری نسبت به کنترل فرزندان خود دارند. همچنین تساوی گرایی در هلند رواج داشته و معلمان استبداد ندارند.

کودکان در این کشورها آزادند تا آنچه را که می‌خواهند انجام دهند و با ایده‌های خود مهارت‌های اجتماعی را بیاموزند.

مدارس هلند که تقریبا تمامی آنها دولتی هستند امتحانات اصلی را در حدود سن ۱۲ سالگی آغاز می‌کنند و سه سطح آموزشی در مدارس متوسط از نظر عملی و آکادمیک وجود دارد

آموزش‌های ویژه نیز از سن چهار سالگی به کودکان داده می‌شود که باعث شده نرخ حاملگی‌ها در نوجوانان در این کشور به نسبت دیگر کشورهای اروپایی کمترین باشد

امکان جهشی خواندن سال‌های تحصیلی یا تکرار یک سال تحصیلی در سال بعد وجود دارد که باعث می‌شود استرس دانش آموزان در مورد سال‌های تحصیلی کاهش یابد.

اگر مدرسه‌ای قصد اخراج دانش آموزی را داشته باشد باید پیش از اخراج مدرسه‌ای مناسب او را یافته و او را معرفی کند.

همانطور که در تمامی این مطالب خواندید، آموزش برای کشور های توسعه یافته از نان شب هم مهم تر و واجب تر است. چیزی که در کشور ما برعکس آن عمل می شود و از اصلی ترین دلایل آن عدم آگاهی عمومی نسبت به این مهم قلمداد می شود.

فردا در ادامه بحث به موضوع مدرسه خانه دوم می پردازیم.
ممنون از وقتی که برای مطالعه این مبحث صرف می کنید. بابت اینکه مطالب اکثرا از جاهای دیگر هستند پوزش بنده رو بپذیرید. متاسفانه بدست آوردن این نتایج با استفاده از تحقیقات کاملا! شخصی کاری زمان بر و در عین حال بیهوده نیز خواهد بود.

روان ریخت شناسی : تشکیل شده از 2 کلمه روان و ریخت شناسی

روان: روان در لغت با روح نیز مترادف دانسته شده است اما لزوماً با آن مفهوم و مصداق یکسانی ندارد. روان هم‌آمیختگی شخصیت انسان است که بیشتر در روانشناسی موضوعیت دارد و بر اثر تلاقی رفتارها و احساسات تشخص می‌یابد و تحقق آن مغفول عنه می‌باشد، در حالیکه روح موجودی مجرد و در تحقق مستقل است و منحصر به بعد مجرد انسان نیست بلکه برای توصیف دیگر موجودات مجرد نیز کاربرد دارد و موضوعی دینی و متافیزیکی است.

گفته شده است از یک دیدگاه کلّی انسان از سه بخش جسم، روان و روح تشکیل شده است و روان، بخش واسط جسم و روح است یا نتایج تعاملات قابل مشاهده آن دو است.

ریخت شناسی : به معنای رمز گشایی و ساختار یابی در مورد موضوعی است و به تعریف و تشریح کامل موضوع می پردازد.

روان ریخت شناسی : به معنای رمز گشایی و شناسایی روان هر فرد است که در انتها فرد را در یکی از 63 مورد از انواع روان دسته بندی می کند.


#14

خب از دیروز! که قرار بود فردا که امروزه بیایم ادامه موضوع رو بررسی کنیم خیلی گذشته :sweat_smile:

مدرسه خانه دوم

مدرسه (school) کجاست؟

به محلی که در آن وقت افراد به آموزش دیدن یا آموزش دادن می گذرد مدرسه می گویند. البته مدرسه در همین موضوع خلاصه نمی شود. از نظر روان شناسی کودک، مدرسه می تواند اولین محیط دور از خانواده برای کودک در کنار کودکان و افراد دیگر باشد و به همین دلیل به آن خانه دوم نیز گفته می شود. مدرسه محلی است که کودک به آن و افراد داخل آن اعتماد کرده و در این حین، با افراد مختلف، شخصیت ها، درست ها و غلط ها آشنا می شود. ناخودآگاه کودک در مدرسه اجتماع را برای خود تصویر کرده و سعی در شناخت محیط و شرایط اطراف می کند تا در آینده کودک بتواند تعامل بهتری را با دنیای اطراف خود برقرار کند.

در ایران مردم عامه به مقاطع تحصیلی از سن 7 تا 18 سالگی مدرسه می گویند. این نکته در جاهای دیگر دنیا نیز وجود دارد اما به صورت فنی اگر بخواهیم بررسی کنیم مدرسه در ایران به سه قسمت ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان تقسیم شده که هر کدام از این مقاطع و شرایط موجود و باید ها و نباید های آن ساعت ها جای بحث و صحبت دارد. در بعضی کشور ها مدرسه یا school به همان دوران ابتدایی گفته می شود و بعد از آن مراحل ثانویه تحصیل و کالج رایج است. حال در مدرسه یا خانه دوم چه چیز هایی حائز اهمیت است؟ ( به نظر من مدرسه برای کودکان از سن 5 تا 12 سالگی مناسب است و نظرات خودم را نیز در این مورد لحاظ می کنم )

چه چیز هایی در مدرسه باید آموزش داده شود؟

باید آموزش داده شود یعنی می خواهیم پیشرفت کنیم، به رشد فکر می کنیم، بهبود برایمان مهم است، آینده نگر هستیم و میخواهیم این کره را برای فرزندانمان بهتر کنیم، از خود گذشته ایم و اهداف انسانی و اجتماعی والاتری از فردگرایی داریم، بقا برایمان مهم است و می خواهیم شرایط زندگی و رفاه بهتری را برای آیندگان به جا بگذاریم.

مباحث اساسی آموزشی برای هر کودک در مدرسه عبارت اند از:
خواندن، نوشتن، محاسبه کردن، مسائل روانی ( از قبیل عزت نفس، خودباوری ، کار تیمی ، خودسازی ، خودشناسی و … )(ناگفته نماند به جای تمام این مسائل در کشور ما پیروی آموزش داده می شود!) محیط شناسی ، جهان شناسی ، هنر ( از قبیل موسیقی ، نمایش ، نقاشی و … ) هدف و هدف گرایی ، جامعه ، زبان های دیگر ، رفتار شناسی ، رفتار انسانی ، انسان شناسی و …

شاید بگویید آموزش این مباحث به کودکان کار دشوار و سختی است اما خود من نکاتی از این مسائل را به بچه گربه آموزش داده ام چه برسد به کودک انسان!!! :smile: نشدنی در کار نیست و هیچوقت هم نخواهد بود. فقط نخواستن است که به نشدن می رسد. چطور است که ما تعداد بسیار بالایی مربی تربیت بدنی یا مربی قرآن یا مربی هر درس دیگری داریم اما نمیتوانیم مربی روان شناسی داشته باشیم؟ مربی جامعه شناسی داشته باشیم؟ هفته ای 1 ساعت برای خیلی از این مسائل کافی است. هفته ای 1 ساعت کودک محیطی و شرایطی داشته باشد که بدون ترس از نمره و درس و تکلیف بتواند گوش کند گوش کردن و صحبت کردن را یاد بگیرد و مشارکت کند!! هفته ای 1 ساعت خیلی بیشتر از آنچه که فکر کنید زیاد هم هست! بدون اقرار می گویم هر 1 ساعت از این کلاس برای یک ماه می تواند ذهن کودک را قلقلک دهد و او را کنجکاو کرده و به حرکت وادارد اما آیا مسئولین ما به این موارد فکر می کنند؟ آیا می خواهند که فکر کنند؟ بعید می دانم که با این مسائلی که کشور با آن روبرو است کسی به مسائل با اولویت بالاتری از پول! فکر کند و این طبیعی نیست اما اتفاق افتاده است و شما هر روزه شاهد این هستید که وقتی موضوعی 1000 تومان بیشتر بصرفد افراد به سمت آن کشیده می شوند و همین موضوع باعث شده که ما در مدارس به جای تربیت کودکان و شکل دادن به هویت و شخصیت آنها فقط آنها را به سمت تکرار طوطی وار و تقلید کورکورانه هدایت می کنیم. این نوع آموزش و تربیت، کودک را نسبت به افراد بی اعتماد کرده و کودک را به سمت تجربه کردن پیش می برد. مسیری که حداقل برای هر شخص آموزه های بسیاری را به همراه دارد و به اصطلاح راه و چاه را یاد می گیرد. میل به ادامه تحصیل در این شرایط آموزشی هم به شدت پایین می آید و کودکان ما همواره در پی فرار از مدرسه، اذیت کردن عوامل مدرسه ، خوشحالی فراوان از حتی 1 روز یا 1 ساعت تعطیل شدن!!! این فاجعه است. در ژاپن کودکان زمانی که تعطیلات تابستانی فرا می رسد از ناراحتی دوری از مدرسه گریه می کنند!!! اما خود ما هم این نفرت و دوری را از مدرسه تجربه کرده ایم و با گوشت و پوست چشیده ایم. و همین می شود که کودک وقتی بزرگتر شد با اهداف دیگری مقاطع تحصیلی بالاتر مثل دانشگاه برود و درس و تحصیل تبدیل به موضوعی اجباری از دید اجتماعی برای دختران ( ازدواج ) و از دید سربازی برای پسران باشد. ما در منجلاب به کودکان خود آموزش می دهیم. افراد خانواده من اکثرا فرهنگی هستند و من بالا و پایین این سیستم را دیده ام. چیزی نیست جز نون دانی برای مسئولان و آب باریکه برای معلمان و دبیران.

هوا که گرم اعصاب هم که برای آدم نمی گذارند هیچکس هم صدایش در نمی آید چون کسی “” باید آموزش داده شود “” را نمی فهمد!!! نمیخواهد که بفمد چون نشدنی وجود ندارد. فقط نخواستن است.

مهم ترین دوران سنی برای هر انسان سنین 3 تا 18 سالگی است که آموزش نقش اصلی را در این سنین ایفا می کند. چیزی که در کشور ما به اسم بسیار پر اهمیت و به رسم بی اهمیت ترین مقوله ممکن به نظر می رسد!! چون رشد ایران و ایرانی به ضرر افرادی تمام خواهد شد و بی سواد ماندن ما و کودکانمان یعنی پول کشور در جیب بیگانه!

تمام