خواندن کتاب روانشناسی یا مراجعه به مشاور یا روانشناس؟

مشاوره و روانشناسی وقتی مسئله یا رنجی درگیرت کرده لازمه اما کتاب‌های خودیاری خوبی هم در زمینه روانشناسی نوشته شده.
اگر حساب هزینه‌ها رو بکنید مسلما کتاب انتخاب خوبی هست، اما آیا پاسخگوی نیاز هم هست؟

نکته دیگه کمک گرفتن از روانشناس‌ها اینه که جلسات متعددی به گرفتن شرح حال می‌گذره یا مثلا اینکه شاید آدما راحت و شفاف نباشن در بروز دادن همه جزئیات.
یا مثلا پیدا کردن یه روانشناس یا مشاور خوب هم مهمه.

اینا عوامل کم اهمیتی نیستن و همین باعث میشه آدم‌ها به سراغ خوددرمانی برن، و سعی کنن با کتاب‌ها مشکلاتشون رو کم کنن.

اما چه سطحی از مشکلات با کتاب حل میشه؟

مثلا برای شناخت و درمان طرحواره‌ها کتاب کافیه؟ یا برای شناخت و درمان افسردگی؟

راستش من دکتر هلاکویی رو چندین ساله ک باهاشون آشنا شدم
خیلی شخصیت جذابی دارن، مغز سالم و پر
2تا دکترای روانشناسی و جامعه شناسی دارن

من فکر نمیکنم روانشناسی تو ایران باشه که بتونه باهاشون برابری کنه

حداقل من که شهرستانم ندیدم

بخاطر همین کتاب های دکتر هلاکویی بخصوص کتاب های صوتیشون یا فایل های صوتی اشون توی یوتیوب رو به خیلی از دکترها ترجیح میدم

دوم اینکه من خیلی با دکتر ویلیام گلاسر موافقم و حتی فکر میکنم شبیهم

کتابای اوشونو هم خیلی خیلی میپسندم و به همه توصیه میکنم

فکر میکردم دکتر میتونه ذهن منو تغییر بده، اما فعلا ترجیحم مطالعه اس و الانم دارم فایل افسردگی دکتر هلاکویی رو گوش میکنم

1 Likes

من با گارد و دافعه سراغ کتاب‌های Self Help رفتم ولی بعد خوندن چندتایی به‌نظرم بد نبودن و در بهبود شرایط کمک‌حالم بودند، کتابی مثل هنر اهمیت ندادن. گرچه هیچ‌کدوم جای روان‌شناس و روان‌پزشک رو نمی‌گیرن، شاید نیاز به تمرین یا دارو [مثل سرترالین که برای خیلی‌ها معجزه می‌کنه] باشه. شخصاً مراجعه به روان‌پزشک خیلی بهم کمک کرد، البته با این پاسخ که «هیچیت نیست» روبه‌رو شدم و به امتحان کردن‌ش می‌ارزید.

2 Likes