چه اقتصادی می‌تواند در کشورهای فقیر شکوفایی ایجاد کند؟

کسب_و_کار
ارزش_آفرینی

(صدیقه قنبرزاده (مبارکه)) #1

کتاب “پارادوکس کامیابی: چگونه نوآوری می‌تواند ملت‌ها را از فقر بیرون بکشد” ، محصول ژانویه 2019 به این پرسش پاسخ می‌دهد.

image
مروری بر این کتاب توسط نویسندگان، در هاروارد بیزنس ریویو (HBR) منتشر شده است. اگر علاقه‌مند هستید، بخشی از این مرور را ببینید:

معمولا وقتی یک فیلم برای اولین بار به صورت ویدئویی (نمایش خانگی) به جای نمایش سینمایی منتشر می‌شود، نشانه‌ی این است که یک جای کار می‌لنگد: مثلا بازخوردهای اولیه از فیلم منفی بودند، کیفیت دچار شک و شبهه است، و یا تهیه‌کننده مطمئن نیست که فیلم، مخاطبی پیدا کند. اما اگر به واقعه‌ای در سال 1992، یعنی تولید اولین فیلم ویدوئویی نیجریایی به اسم زندگی در اسارت رجوع کنیم، داستان چیز دیگری است!
کِنِت نِبو، که یک فروشنده لوازم برقی بود، محموله‌ای از کاست‌های خالی VHS گیرش آمده بود تا آن‌ها را در مغازه‌اش بفروشد. اما او به سرعت دریافت که اغلب نیجریایی‌ها اصلا نیازی به چنین محصولی ندارند!.. پس به فکر افتاد تا محتویات دست‌ساز خودش را روی این نوارها پیاده کند. شروع کرد و یک نمایش‌نامه نوشت، برایش یک تهیه‌کننده و کارگردان پیدا کرد، و چندین هنرپیشه را هم به کار گرفت؛ و داستان تاجر از پا افتاده‌ای را که با سحر و جادو می‌خواست بخت ِ خویش را برگرداند، روی آن نوارها به اجرا درآورد. با احتساب خرج و مخارج 12000 دلاری، این فیلم فروش خودش را با تولید صدها هزار نسخه در سرتاسر آفریقا شروع کرد، و حرکتی انفجاری به اسم "نالیوود" را به عرصه‌ی ظهور رساند.

به این ترتیب یک جرقه در 25 سال پیش، حالا منجر شده است که نالیوود تقریبا 1500 فیلم در سال تولید کند، بالغ بر یک میلیون نیجریایی را به استخدام در آورد و برآورد می‌شود که ارزشی برابر 3.3 میلیارد دلار داشته باشد. از لحاظ حجم محتوا، از هر دو صنعت هالیوود و بالیوود جلوتر رفته است. این صنعت دست‌ساخته‎ی خانگی توانسته است توجه بانک‌ها و سایر موسسات مالی را به خود جذب کند، به طوری که برخی از آن‌ها امروزه چیزی به اسم "گیشه‌ها‌ی فیلم" طراحی کرده‌اند تا روی محصولاتش سرمایه‌گذاری کنند. تخمین‌ها حاکی از آنند که نیجریه مهد بیش از 50 مدرسه‌ی فیلم است. دولت، فاندهایی را برای آموزش و تربیت فیلم‌سازها و سرمایه‌گذاری فیلم‌های جدید تدارک دیده است و در صدد است قوانین کپی‌رایت و ممانعت از سرقت ادبی را به طور جدی‌تر دنبال کند. در سال 2018، هر دو شهر نیویورک و تورنتو میزبان جشنواره‌های فیلم نالیوود بودند، در عین حال که شبکه‌ی نت‌فلیکس اولین فیلم نالیوودی‌اش به نام Lionheart را خریداری کرده است.

چه‌طور یک سرمایه‌گذاری ِ پیش پا افتاده توسط یک فروشنده لوازم برقی که فقط می‌خواست کاست‌های VHS اش را بفروشد، باعث ظهور یک صنعت چندمیلیارد دلاری، آن هم در یکی از فقیرترین کشورهای جهان شد؟ کشوری که حتی کمتر از 35 درصد از خانواده‌هایش دسترسی به برق و تنها نزدیک به 20 درصدشان دسترسی به تلویزیون دارند!

آیا نالیوود صرفاً یک خوش‌شانسی خلاف ِ قاعده است؟


پ.ن- نمی دونم دسته‌بندی رو درست انتخاب کردم یا نه… پرسشی وجود داشته و در جوابش، بزرگی به این کتاب ارجاع دادند. دچار پارادوکس بین پرسش-پاسخ و دانشنامه‌ طور شدم!